Son Fısıltı Şiiri - Mesut Kutay Mülayim

Bir gün, vade dolup da göçersem bu diyardan,
Sakın ola tek damla yaş süzülmesin yanaklarından.
"Onun tek dağı bendim, onu da ellerimle yıktım" de arkama bakmadan.
Aklına geldiğimde gözlerini kapat,
Ve...
Tüm kalbinle fısılda: "Seni çok seviyorum..." diye.
İşte o an duyacaksın, "Ben de seni çok seviyorum..." diyerek yankılanan sesimi.
Söylemeyi unutma, toprak örtse de bedenimi.
Olur da unutursan üzülmem, merak etme.
Sessizce başucuna gelirim.
Gerçekten mutlu olduğunu görürsem...
Eski günlerdeki gibi...
Yanağına bir öpücük kondurup çeker giderim,
Beni hatırlayıp üzülme diye...