Son Durak Şiiri - Yorumlar

Bir trene bindirdiler beni.
İte kaka zorla... Yanıma; hayata dair hiçbir şey almamıştım oysa.
Trenin acı çığlığı yankılandı kulaklarım da... Beni hiç bilmediğim bir odaya kapattılar. Ve yanıma yol arkadaşlarımı yolladılar.
Hiç bitmeyeceğini düşündüğüm yolculukta yaptığımız suskun konuşmalardan sonra, onların bana hiç yabancı olmadıklarını anladım.
Vefalı dostlarım benim.
Hiç yalnız bırakmamışlar beni oysa; bütün bir hayat boyunca.
Hiç merak etmediğim, ama hep öğrenmek istediğim soruyu sordum: “Nereye gidiyor bu tren? ”