Son Durağı Bilmiyorum Şiiri - Semih Eratlı

Sana gönül borcum vardı, verdim geri almıyorum,
Görmesem de düşümdesin, bir an sensiz kalmıyorum,
Peşin sıra sana doğru, nice potin eskittim,
Aşkımı yollara vurdum, son durağı bilmiyorum.
ÖĞRENENE KADAR GİDECEĞİM.

Gökyüzünde bulutlarda, gördüğüm senin yüzündür,
Bana gülümseyen bir çift üzüm, belki senin gözündür.
Fırtınalar estiren, ruhumu karıştıran sensin,
Duymak için peşindeyim, sevdim demen çözümdür.
HAYDİ SÖYLE !...

Dallardaki elmalarda, seni görürüm bakarım,
Bir çift kiraz aşk anlatır, kulağıma takarım,
Gençliği yoluna harcadım; hala da harcıyorum,
Rabbimin verdiği ömrün, kalanını da yakarım.
FEDA OLSUN !...

Kalbim kanatlandı uçuyor, konmak ister ellerine,
Bülbüller seni gösterir, Yurdumun güllerine,
Ballara müptela ettin, ama tek bir çeşit bala,
O baldır tek tesellim, alışmışım dillerine.
BİR TESELLİ VER !....