Yolumun akşamla kesiştiği an
İçimin açığa çıkar korkusu
Bu mevta ormanı bu sessiz umman
Olur cepkenime korkulu pusu
Yürürüm, ıssızlık oldu mahremim
Ezel defterinde bellidir yerim
Bir tek nazarına gelse bedenim
Değişir yaşamım, döner evrenim
Yollarım yılların sırdaşı olmuş
Sevgi dedikleri kuytu kerevet
Yaşanacak kutsallığı kalmamış
Herkese denk gelmez bu sırlı kısmet
Vakitsiz bir anda gelecek haber
Düşeceğiz yola, yorgun, derbeder
Ser verip sırrınla aktığın demler
Noktasız, virgülsüz menzile gider...
Kayıt Tarihi : 24.08.2006 23:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!