Şu kalan ömrümün son sahnesini,
Kaderime mahkum yaşamaktayım.
Arala da bak gönül perdesini,
Sinemde gam yükü taşımaktayım.
Ne çileymiş ki bir türlü bitmiyor,
Kara geceler beni uyutmuyor,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta