Kar altında kalmış bir şehir gibi, şair kesilmiş seni anlatıyorlar;
İçime işlenmiş halı desenleri, elimden tutan kapı kolları, dünyaya açılan tek pencerem ve fısıldayıp duran duvarlar,
Oturmuş seni anlatıyor iki odalı soğuk yalnızlığım.
Seninle martı uçuştururken kopan bilekliğin bakıyor yüzüme,
Tamir etmeye fırsatım olmadı.
Senden sonra ritmi bozulmuş yüreğimi tamir edemedim daha.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta