Sokak Şiiri - Sibel Orhan

Sırtı kambur binalar dizilmiş yan yana,
Geometri tutmuyor sokakta
Betonun soğuk kenarına devrilmiş bir çift eski ayakkabı;
Bağcıkları çözük, adımlarından arınmış
Plastik şişe matlaşıyor güneşin altında,
İçinde unutulmuş suyun sureti
Kedi geçiyor çöp yığınlarının arasından,
Kuyruğuna teğet,
Elekten geçiriyor insan artıkları
Karton kutular, iç içe geçmiş anılar,
Eksik anlatının pürüzlü sayfaları,
Yığılmış köşe başına tel tel,
Selamsız geçip gidiyor yüzler
Gözler teğet düşüyor yabancı çehrelere;
Kaldırımlara sıkışmış ağaç dalları uzamsal uğultuya tanıklık eder
Yollar, uçları açık çizgiler;
Yolcular taslaktan firar etmiş birer dipnot
Sokak, yumak yumak bir örgüde dolanıyor:
Harçsız duvarlardan dökülen kireçte
Unutuluyor asfalta değen topuk sesi