Rûhumda açtı zernigâr aşkın derûnî oldu bir yara,
Kim merhem eyler bilmem artık, bu nihân âh u zâra. Mahkûmum ol şûh-i cefâya, çâre yok sabr ü sükût, Çekmek düşer bu derdi cân; itmez gönül hiç ihtiyâra.
Şeb boyu süzüldü dîdeden yaş, söyledi hâlim dile,
Söz bitti artık; sükût kaldı aşk önünde tek çâreye. Bahtımda yazılmış ise elbet bu ateş ile yanmak,
Şikâyet etmez Bâkî-veş gönül, bu yazgıdaki yâra.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta