Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Sitem, yalnızlığa.....Ama umut var hayata dair.
Yaşanacakları örtmemiş sonbahar.
Ucu açık tünellere dalmaya yürek ister,
O da satırlarda var.
Med-cezir halleri bizide sürükledi. Emeğinize sağlık.
Muhterem kardeşim, Çok güzel anlatım harika dizeler yüreginizi içtenlikle kutlarım. Sağolun var olun, Sevgi Ve Saygılarımla....
Hoyrat bir meltemde tükenirken akşam
Hangi sokaktan geçiyorsan geç
çok güzel....
Anlatım güzel..Duygular yerli yerine serpiştirilmiş mısralara..Beğeniyle okudum,emeğinizi kutluyorum..
Bir bilmeceden farksızdır yeni gelen gün
Ayrıldığım iskelede bekle onu, sarıl kollarına
Çoktan kurumuştur kaybettiğin yerdeki gözyaşlarım
Bırak boş kalsın telefon kulübeleri
Siyah beyaz filmlerde arama mutluluğu
Yaşa yaşayabildiğince aşklarını, anma adımı, aldırma...
Dizeler sitemli ama buram buram sevda kokuyor,usta kalemin şiirlerini okumaya doyum olmuyor.Bu harika şiiri okurken adeta şiirin içindeydim ve bir film izliyordum sanki,canlanıyordu gözlerimde dizeler bir senaryo gibi ve aktörler,yüreğine sağlık ağabeyim eserlerinizi okumak benim için harika bir duygu.Selam,saygı ve hürmetler.............dost yüreğinize.........
Kutluyorum...saygılarla.
Unut tüm geçmiş zamanlardan arta kalan her şeyi
Duy, hisset, içine gir ucu açık tünellerin, korkma!
Tek kelimeyle mükemmeldi...Yürekten kutluyorum değerli hocam..
Sitemlerle örülmüş gönül bağımız gibi, yüreğinize sağlık güzel bir şiir okudum. tebrikler
,,,,muvazzaf şairimiz,,
,,,,,,,şiirin ve edebiyatın ve de dostluğun harikaca ayrımına varan sevgili şair Necdet ARSLAN'ı ben de gıpta ile selamlıyor ve;
,,,,kutluyorum,,,,,
========================================
** YANITLANAN MESAJ ********************
========================================
Gönderen: Feride Ömür
Alan: (grup üzerinden) ilhami bulut
Tarih: 23.09.2008 19:13:00
Konu: [deli-mavi-sevda..] HAFTANIN ŞAİRİ SN. NECDET ARSLAN VE.....SİTEM
----------
Sitem
Ansızın kaybettim işte yalnızlığa adanmış adresini
Ayları mevsimleri yılları geride bırakarak
Hangi iklim, hangi arzu, hangi ses
Alıp getirir diz çökmüş göz kapaklarını
Beni bana bırak, dokunma ellerime, rüyalarımdan çalma!
Bakma bir yağmur tanesi gibi yalnız kalmış hallerime
Düştüğüm girdapları hatırlatma yeniden
Zamana karşı kelepçelenmiş ellerimden tutma
Eşkali unutulmuş bakışlarımı sorma!
Gün gelecek kuşlar yine havalanacak
Dallarını delecek tomurcuklar gibi
Hoyrat bir meltemde tükenirken akşam
Hangi sokaktan geçiyorsan geç
Savur saçlarını rüzgarlara, doya doya yaşa hayatını
Bıldırcın sürülerine gönder selamlarını
Onların uçtuğu yöne git, ama kaybolma!
Aynı park, aynı masalar, aynı ağacın altındasın
Varsın her şey ıslansın, gölgeni bozsun yağmurlar
Uzaklardan gelen lokomotifin sesidir duyduğun
Uzat kollarını gökkuşağına yetişemem sanma!
Sevdalar yarım kalmış düşler gibidir bazen
Bir başkası gelir arkasından
Yüreğinin her vuruşunda tarifsiz gözler vardır süzülen
Birazdan ay ışığı girer serenadın notalarına
Sev sevebildiğin kadar,
Unut tüm geçmiş zamanlardan arta kalan her şeyi
Duy, hisset, içine gir ucu açık tünellerin, korkma!
İstersen öylece kalsın sararmış mektuplar
Açma, okuma yazdıklarımı, satırlarında boğulma
Savur içindeki kurumuş mor menekşelerimi
Dokunma hiç birine diyorum sana dokunma!
Bir bilmeceden farksızdır yeni gelen gün
Ayrıldığım iskelede bekle onu, sarıl kollarına
Çoktan kurumuştur kaybettiğin yerdeki gözyaşlarım
Bırak boş kalsın telefon kulübeleri
Siyah beyaz filmlerde arama mutluluğu
Yaşa yaşayabildiğince aşklarını, anm...
................
Sevdalar yarım kalmış düşler gibidir bazen
Bir başkası gelir arkasından
Yüreğinin her vuruşunda tarifsiz gözler vardır süzülen
Birazdan ay ışığı girer serenadın notalarına
Sev sevebildiğin kadar,
Unut tüm geçmiş zamanlardan arta kalan her şeyi
Duy, hisset, içine gir ucu açık tünellerin, korkma!
Deli Mavi Sevdalar Grubunda haftanın şairi seçilen Sn Necdet ARSLAN üstadımı kutlar başarılarının devamını dilerim Sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta