HALA BENDESİN
An olur dalar giderim
Kendimden de ötelere
Bilmediğim tanımadığım
Garip anların içine
Zamansız izansız kalırım
GÜNÜN İÇİNDEN
Gün gibi açılırdı gözlerin
Günün ilk ışıklarında
Kısık gözlüm…
Mahmur, hevesli, sevinç dolu
Güya nur ayan olmuşsun
Asmalar arasında gizken
Vazgeçmemişsin belli ki
Sinsi gölgelerden yine
Asmışsın aşkını şartlara
En kalınına inadına sımsıkı
FAİLİ MEÇHUL
Sevda hasreti dediğin nedir ki;
Kör, zehirli, sapsız bir kama.
Biz ölüme eyvallah etmedik,
“ Peki! “ dedik, “ Peki… Peki! ”
Ne güzeldir gençlik
Dünyaları yüklenirsin de
Az gelir âlemi istersin
Yaşlandıkça yorulursun
Yoruldukça yaşlanırsın
Gün olur sırtında urbalar
EN GÜZEL KENDİSİYLE KONUŞUR İNSAN
İnsan en güzel
Kendisiyle konuşur
Sessizce derinden
Tüm bedeninde yankılanır
Pişman tövbeler içinde
VE ANLADIM Kİ
Ve anladım ki bir gün
Sevmezmişim ben karaca çayı
Sevdiren o akça pak şekermiş
Sahtekâr tatlı
Yalanmış yıllarca
YÂDIMDA ADIN NEVBAHAR OLSUN
Nar benim nur da benim
Yanarım yanarım yanarım
Dökerim sırrımı dizelere
Yazarım ki yazım gelsin sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!