Bir kuş olsam minik Sungur
Uzakları aşsam bir hamlede
Bir soluk boyu kalsa sadece
Konsam verandana karşına
Sen yine gülüversen bana
Asılı kalsam kirpik uçlarına
Canımı yakmak istemişsin yine
Lacili yavruağzınla gülüvererek
Güneş gibi çıkmışsın verandaya
Işıltılar saçarak gülüvermişsin
Cam dibinden hem de can dibime
Yazgımda uzakları sevmek varmış
Issızlığımın içinde yanar iken
Kendi halimde niceden neş’esiz
Gördüm yine gözlerini hayalen
Mahpushanemin biricik penceresinden
Benden bihaber..
Bana bakmayan..
Kendiliğinden gelirmiş
Hükümle kısmetlisine
İlahi bir kuşmuş ağulu
Özü nur urbası narmış
En narin en ürkek
En güzelinden peri
Ne güzel doğmuştun güneş
Kirpiğinin ucundan cilveyle
Bilemedim ziyaymış sadece
Oysa bilseydim ki hak nursun
Seni sevmek güzeldi her çarpıntında
Sinime girmişim narımla nursuzca
Görmez duymaz konuşamaz olmuşum
Hazlar dökülmüş yaz dönmeden sinemde
Bir canım kalmış istesem de veremediğim
Gayri son bir dem mizan belki
Sen gelmesen de çirkine
Mühim değil be sevgili
Kokun gelir aşhanemizden
Ummanları aşarak
Demli sohbetler içinde
Beni benden eden gizemli vakarındı
Ölür biterdim endamını seyrimde
İlelebet eskimezdi haşmetli güzelliğin
Ateşin düştüğünde nardan sineme
Mah cemalini gördüğümde ilkin
İrkildi yüreğim kızıl yediverenlerle
Açarsın hevesle gözünü güne
Yokla yüzleşirsin istemesen de
İnadına yoklarsın sol yanını
En kahırlısından için cız eder
Düşersin istemeden can derdine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!