GÜLÜN SAHİBİ
Ete kemiğe bürünmüşüm
Cana gelmişim güle erek
Çile çekmişim narın içinde
Yanmışım yakılmışım
Bir gülüveren yaktı dilemedim
Ak mı kara mı yazım bilemedim
Pervane olmayı ben istemedim
Can suyundan içmekti muradım
Zifir içinde naran zikir ettim
GÜLÜ VERENİM
Dolanırım bu hayatta
Ahesteden aheste
Yıldızlardan iz bırakarak
Ardımda…
Allar giyerdin gülüveren
Yakışırdı sana
Çiçekler bezenirdin gülüveren
Yakışırdı sana
Geçen suf giymişsin
Nur tenin üstüne gördüm
Gelmişsin dayanmışsın aniden
Gönül kapımı bile çalmadan
Tutmuşsun elimden habersiz
Hadi gidelim hadi gidelim
Diyebilir miydim karaliçem söyle
HASRETLİĞİM
Mapusça uyanmışım yine
Beton duvarların arasında
Özgürlüğü beklemişim geceden
Salmışım vakti gelince ruhumu
Ekmek parası diye yollara
İki Kişilik Kazak
Anlamazsın kedicik bir türlü
Sırnaşırsın baharınla inadına
Eskiyen ıssızlığımın sıcaklığına
Sokulmak, içine girmek istersin
İKİ NEFES İKİ HECE
Her sabah seninle uyanırım
Her gece seninle uyurum
Uykumda uyanığımda sen
Ne güzeldir seni anmak
İMKÂNSIZIN ARDINDAN
Yüzüm her daim gök kubbede
Aradığım kayan yıldızlar gibiydin
İmkânsızlığın içinde bulmuştum seni
Akla ziyan sevmişti ruhlarımız birbirini
GEL
Düştüm amansız sevdana
Yollar tükenmeden gel
Dirildim bir nur canda
Göz nurum solmadan gel
Yanar yürek hanem nursuz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!