Hani bir zamanlar
Dar kalıplar, ufak kapılar
Ve çirkinliğe açılan pencereler vardı.
İkide bir şans aşırmaya çalışıp
Kayıplara karışıp
Kaderin elinden kaçmak isterdim;
İçimdeki hangi sesi dinlemeliyim?
Camlardan yansıyan ben miyim?
Pembe ,beyaz düşler çöker üstüme
Daha uyanıkken
Sanırım iyimserin biriyim..
Çıkın meydana erenler
Ey uzun yoldan gelenler
Kolay mı düşü yediverenler
Geçti gitti acı satanlar
Ay güneşe yetişir mi?
Sanki zaman ittifak etmiş,
Sanki sabrım intihar etmiş,
Sanki şeytan iftihar etmiş…
Aldırma Sinan, durma ileri.
Hainidir yol — gözlersin,
Gün denilen şey
Bir merhaledir bir dönemdir
Bir gün bir asır da sürebilir
Bir dakikada
Önemli olan dönüşüm ,değişim
Bölüşüm ,kendinle iletişim
Dağların dorukları dumanlı olur
Kartallar uçar uzerinde
Görmeye gerek yok
Gözlerin uzerimde
Can amca kızı
Bin çiçek bir sen etmez ...
Değişmeyen nedir?
Umursayan kimdir?
Derim ki aşk ölene kadar
Kıskançlık yapıp da Allah bölene kadar . .
Yine de saygılıdır aşka kurban olduğum
Gölgesinde arşının, solduğum. .
Yaşım genç
Tanıyamadım zatımı yeterince
Beklemeyi ummazdım benden.
Hiç umut yok
Umut olsa katık yok
Ses yok
Rüyama geldin gece
Demek ki sende özledin ..
Falcı teyzem seni gördü fincanda
Demek ki sende seviyorsun ..
Burcumuzda güzel yazıyor
Demek ki gerçek ..
Kıraç, susuz, uçsuz bucaksız
ve sonsuz
yanan bir kalp...
Yanılmışız;
yenilmedik ama yanılmışız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!