Artık elimi bırak
Kış nasıl bırakıyorsa baharın elini . .
Düşmesin toprağa
Bu bahar yağmur
Ansızın mimikler kaybolsun
Yine de
O kutlu Nebi'ye
İnsanlıktan ileriye
Sancak tutarak gitmeden geriye
Yol aldın İmam Hüseyin . .
Özgürlük ve coşku
Yok gözlerinde korku
İçimdeki çocuğu nasıl gizleyeceğim ?
Kırıp dökeler
Ezip geçerler
Geçtilerde...
Yakarış değil bu dediklerim
Zira kavmimde yenilgi dile gelmez
Sokaklara açılan kapıdan
Birazdan çıkacak adam ..
İçeriden çıkacak .
Hayat denen kelepçeler
Ve ruhlara vurulan prangalar
Artık geride kalacak ...
Plan yaparken kader,
Plan yaparım ben.
Ve şok olur evren—
Bu nasıl ahenk?
Benden yana gölgeler.
Adam olmuşum da evleniyorum
Oysa geçen gündü daha
Kızlı koşup da düşmüştüm
Bahçeden nar çalmıştım
Sakızlardan fal bakmıştım
Yağmurlarda sırılsıklam kalmıştım.
Sıcacık toprak
Hergün doğan güneş
Açık sarı Akdeniz havası
Annemin çocukluk anilari ;
Artık ilkbahar geldi..
Benim dünyamda aşk
Develere hendek atlatmaz
Atları sulatmaz
Ceylanları pınara indirmez
Benim aşkım
Bir yok oluş senaryosudur
Konuşmak yok,
Sadece düşünmek..
Konuşmak hisleri öldürür
Konuşursam nefsim duyar
Ruyalalarima girer
İlelebet sürer .
Kaçmış hevesler,
Seyirciler, misafirler…
Üzgün durma Sinan,
Takıl sende herkes gibi.
Ciddiye alınacak bir şey yok,
Nasıl olsa ölüm var,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!