Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kün diyerek buyurdu
Fe yekün oldu evren
On dört milyar yıl önce
Olmazdı elbet gören
Harikalar fevkinde
Sanînin sanatıydı

Kuran Allah kelamıdır,muhatabı insandır

Ubudiyet tanımıdır,mekanı bu dünyadır

Razı olunacak O'dur,anlatan bunu Kurandır

Kürdü Kürt Türkü Türk bil
Bu takdire hürmettir
Kibri hafızandan sil
Aksi bil ki zulmettir.

Bütün zerrelerime soludum nefes nefes,
Sonsuza dek sevmiştim, sandın geçici heves,
Seven bilir sevmenin, tadını lezzetini,
Bir de sevilmiş olsam, enfesten daha enfes,

Her anımda anarım, sanma ki zaman zaman,

Bencillik insanlığın, habis olan virüsü,
Kibri taşıyan her kalp, olur şeytanın üssü,
Kendini tanımayan, ne bilsin insanlığı,
Nefsinin hevesine, olur bütün türküsü.

Sensin alemlerin şahı
Şak eyledin gökte mahı
Gösterdin rayı felahı
Senin yolun ne güzeldir

Bülbüller kıraatın dinler

Boğazımdan geçmiyor,sensiz bir lokma ekmek,
Hoşuma mı gidiyor,böyle acılar çekmek,
Niçin yalnız bıraktın,neden bırakıp gittin,
Hangi kitapta yazar,seven yüreği ekmek.

Nefes alamıyorsam,oksijensiz kalmışım,

Seni bekledim, güller açarken,
Börtü böcekler, baharlar varken,
Menekşe güller, koku saçarken,

Gelmedin bana, neden gelmedin,,
Bekledim bir kez sen gel demedin.

Yerden yere vurdun beni,
Elden ele sürdün beni,
Lastik gibi gerdin beni,

Nedir benden istediğin,
Yetmedi mi çektirdiğin,

Düşünen İnsanoğlu nedamet duyacaktır
Tevbei nasul ile ruhunu yuyacaktır,
Peygamberler sadece, bigünah masumdurlar,
Nadim olan kişiyi yaratan duyacaktır
Nadim olan Allah'a, Resule uyacaktır.