Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Leyl-i zifirde
Nehar görünür
Yari görünce
Lal oldum sustum
Lal-ı dilyar oldum
Aktı çeşmim ki

Baharda ah baharda,
Gül kokladım baharda,
Aşkın beni yandırır,
Küle döndüm bu harda,

Yüreğimde açtın yara

Düşündürdün kara kara

Beni sürdün diyarlara

Gelin tövbe edelim
Hak yolunda gidelim
Tövbe-i nasuh ile
Secdeye eğilelim

Gel diye çağırıyorum
Bilmem beni duyuyor musun
Yüreğimde çağlayanların nası coştuğunu
Anlatamıyorum sana
Nerede olduğunu bilebilsem
Ah bilebilsem

İkram edeceksen dosta,
Katmer, simit ya da pasta,
Katmerciyi arıyorsan,
Adres Zekeriya usta,

Hatırlar mısın beni,unutursun demiştim,
Sen unutmam diyerek,ne yeminler etmiştin,
Ayrıldım ayrılalı,hafızamda sen varsın.
Yalnız seni tanımış,yalnız seni sevmiştim.

İster unut istersen,mazi diye bak bana,

Hastayım ateşler içinde yanıyorum
Başım zonkluyor ilaç kullanamıyorum
Vücudum ter içinde habire terliyorum
Kimsesizliğime oturmuş ağlıyorum

Vücudumun ağrısından uykum gelmiyor

Anam BABAM ZAZA ZAZACA Dilim,
ASLINI KAYBEDEN HARAMZADEDİR,
ÜSTAD BENİ YERMİŞ YERSİN BE GÜLÜM,
O DA BENİM GİBİ ADEMzadedir.

Yıllarca sürüklendim,
Kuru bir yaprak gibi,
Boynu bükük dolaştım,
Kimsesiz yetim gibi,

Gah çıktım gök yüzüne,