Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bütün zerrelerime soludum nefes nefes,
Sonsuza dek sevmiştim, sandın geçici heves,
Seven bilir sevmenin, tadını lezzetini,
Bir de sevilmiş olsam, enfesten daha enfes,

Her anımda anarım, sanma ki zaman zaman,

Bencillik insanlığın, habis olan virüsü,
Kibri taşıyan her kalp, olur şeytanın üssü,
Kendini tanımayan, ne bilsin insanlığı,
Nefsinin hevesine, olur bütün türküsü.

Sensin alemlerin şahı
Şak eyledin gökte mahı
Gösterdin rayı felahı
Senin yolun ne güzeldir

Bülbüller kıraatın dinler

Boğazımdan geçmiyor,sensiz bir lokma ekmek,
Hoşuma mı gidiyor,böyle acılar çekmek,
Niçin yalnız bıraktın,neden bırakıp gittin,
Hangi kitapta yazar,seven yüreği ekmek.

Nefes alamıyorsam,oksijensiz kalmışım,

Seni bekledim, güller açarken,
Börtü böcekler, baharlar varken,
Menekşe güller, koku saçarken,

Gelmedin bana, neden gelmedin,,
Bekledim bir kez sen gel demedin.

Yerden yere vurdun beni,
Elden ele sürdün beni,
Lastik gibi gerdin beni,

Nedir benden istediğin,
Yetmedi mi çektirdiğin,

Uysan da araziye
Ne bıraktın maziye
Daha dün sen gitmiştin
Bugün sende taziye

Güzele sordum adını, dedi adam benden vazgeç,
Benim de sevdiğim vardır, benden başka birini seç,
Yüzümü asar dururum, olmam asla sana güleç,
Sevene göz koyulur mu, seviyorum denir mi heç,

Güneş bile bu gün söndü,
Göz yaşlarım sele döndü,
İnsanlık yerde süründü,

Hani nerede insanlık,
Bu gün her yer kapkaranlık,

Damlaya damlaya gel, kurumus bak bogazim,
Göz yaslarim oldu sel, seslenmektedir sazym.
Seni ça?yrmaktayym, kesilmekte avazym

Nerede olursan ol, gel benim yanimda ol.
Gelmeyi dü?ünene, açyktyr elbette yol,