Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyarbekir toprağı, adam dik adam verir,
Sıcak kanlı insanı, bakınca buzlar erir,
Taşını bir yoklayın, taşı bile şefkatli.
Böylece kötülüğü bir bir yere devirir

Her günüm acı elem, güneş doğmuyor bana,
Bitmeyecek mi çilem, şansım yom aşktan yana,
Beni anlamıyorlar, beni hiç duymuyorlar
Bırak ben gayri ölem, artık girmem dünyana,

Mutluluk nedir bilmem, alıştım darbelere,

Dolaşma orda burda, sana kimse bakmasın,
Ben yaktım yüreğimi, başka biri yakmasın,
Gözlerini tembih et, şimşek gibi çakmasın,

Şikayetim yok benim, mutluyum bu halimle,
Yakabildiğin kadar, yak beni ateşinle,

DÖKERİM KARA KALEME

Yaptıklarım her ne varsa,
Birer birer sorulacak,
Davalı hazır olursa,
Yüce divan kurulacak.

Bir dost tanıdım metin mi metin

Önemi yok yanında servetin

Onda gördüm ınsanlığı kıymetin

Dostlar fosfora benzer,karanlıkta ışıldar,
Karanlık günlerinde,yanlız onlar olur far,
Aydınlıkta dostların,sayısını bilmezsin,
İnan ki düştüğün gün,biri sana olmaz yar,

İtikadi bir konu, dikkati gerekmez mi,
Feleğe yüklenen yük, ispatı istemez mi,
Anlamına müdriksen, istedeğin yere yaz,
Yazan muhattabını, söyle ikna etmez mi,

Ben feleği anlattım, ister yaz ister yazma,

Hala cevap vermiyorsun, yapışmış kemiğe deri,
İster isen sevme beni,benim sevgim gitmez geri,
Yüreğini bir gün bana,açar diye bekliyorum,
Görebilseydi sevgimi,bana derdi gir içeri.

Sevmek bir ilahi duygu,yüreğimin dermanıdır.

Ey kendini bilmez insan, Neden suçlarsın feleği,
Kendi kendine düşmansın, dön de bir bak yaptığına,
Her bir anın kayıttadır,istersen bilme meleği,
Feleği suçlu görürsen, delil olur saptığına.

Her zerre döndü dönecek, bilmez misin mihverinde,

Her akşam yolumu gözleyen güzel,
Gözünde tüterek özleyen güzel,
Derdime canını, dizleyen güzel,
Canımı canına feda etmem mi?