Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ö ğretmendir öğreten insanlığı
G eleceğe ümitle bağlılığı
R azı olunurmu hiç cehalete
E rişemeyince aydınlık millete
T arih boyunca meçhul olan
M illetinin geleceğini hazırlayan

Cumanın ertesi gün,
Cuma artık oldu dün,
Hakkı tavsiye için,
Olmalıdır öğüdün.

Oğul bu gün,gözlerim yolda kaldı,
Gözüm yolda,aklım ummana daldı,
Geleceksin diye gönlüm aldandı,
Yandı gönlüm,seni kaybetti sandı.

Dünya döndükçe sen de dönmektesin,
O dönmeye devam edecek her an,
Sen de sona doğru yürümektesin,
Öğütecek seni de bil ki zaman.

Hiç bir soru sormayanlar,
Asla kafa yormayanlar,
Sözlerinde durmayanlar.

Demesin ki ben de varım,
O kişiyi ayıplarım.

OKU

Ben okumazsam eğer, sen okumazsan eğer,
Kim yırtar karanlığı,
Okumayan konuşmaz, konuşmazsan ne değer,
Kim yıkar tiranlığı.

Yalnız okuyup yazmak, mektep olmasa gerek,
Varı yok sayabilmek edep olmasa gerek.

Beni takip eden var,
Etmeyen kendi bilir,
Kimseye olmam duvar,
Dosta ruhum eğilir.

Gayrıya anlatmam, bende ki beni,
Beni benden daha iyi bilen var,
Bilirim kim verdi, tende bedeni,
Varlığı varlıktan iyi bilen var.

İsa'nın nefesi ölü diriltti,

İnsan akıllı varlık, sözden anlar diyorlar,
Yanlışa düşme diye, nasihat ediyorlar,
Kabullenmez bir türlü, yoluna devam eder,
En acı uyarıcı, musibet bilmiyorlar.