Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her seven sevgilinin emrine amadedir,
Duygu ruhun gıdası, sanılmasın maddedir,
Sevenler sevdiğine bende olur her zaman,
Sevenin içi dışı camdan daha sadedir.

Ağzımdan çıkan değil, gönül dilimi dinle,
Bülbül ahu zar etti, yandı yüreği gülle,
Sözlüğe bakıyorsan, boşuna zahmet etme,
Sevgi dille söylenmez, o yaşanır gönülle,

Gel de şad et gönlümü, yıllardır naşadedir,

On sekiz bin alem içinde,
İnsan ve cin, aynı düzlemde,
Her canlı fıtrata ram olur,
İns ve cin, cüz-i iradede,
Ya havz-ı kevserin başında,
Yahut esfele safilinde,

Sadakat, kişinin kendi özüne saygısıdır,
Mesuliyet, sadakatin gelişmiş duygusudur,
Cüz-i irade, kişilerin varlık kaygısıdır,
İnanır ki, yaşanan onun alın yazgısıdır.

Boran uçurdum damda,
El sıkıştık odamda,
Sadakat aramışım,
Üç kağıtçı adamda.

Paranın açtığı kalbin kapısı,
O kalbin bozuktur bil ki yapısı,
Kimde para çoksa onda tapusu,
Bu kalpte sadakat asla bulunmaz

HOŞ GELDİN
Silsile-i Nübüvvet, hatemül enbiyasın,
Abdullahi muhtarsın, hem Tahasın hem yasin,
Nurun nuruyla hemhal, gönüllere ziyasın,
Ey Allahın Resulu, Safa geldin hoş geldin.

Allah her şeye kafi,
Vadinde olur vafi,
Sentez arayan insan,
Olamaz dinde safi.

Eğer iblis taşıyorsa fikir,
İblisin taşıdığı safi kir.

Rüzgarlar neden bir selam,
Artık getirmezler bana,
Döktüğüm bunca kelam,
Duyurmak isterim sana,