Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gül yüzüne bakamadı, çekemedi gülümü
Ateş bile yakamadı, öldürmedi ölümü,
Sandım gönlüme amade, çözemedim düğümü,

Ölen gitmiş bu dünyadan, ben hala yaşıyorum,
Ölümden beter rüyadan, çıkmadım şaşıyorum.

Üsküdarda sabah oldu, geçti borun pazarı,
Ben toprağım toprak da ben, neyleyeyim mezarı,
Muhtaç olduğum sadece, dostumun bir nazarı,
Çekip gittim kalanları, selam olsun diyorum,
Ölümden de öte ölüm, var diye biliyorum.

Hiç kimse derdime, derman olamaz,
Lokman hekim gelse, çare bulamaz,
Bu gönlümü yakan, beni aramaz,

Ölmeden yarimi, göreyim dostlar,
Yarimi görüp te, öleyim dostlar,

Sırtı devlete dayamış,
Tek değer onda paraymış,
Sonrada nefsine uymuş,
Kendini yıkılmaz sanmış,

Ölüm de var ölüm de var,

BİNLERCE OK

Üstüme gelmeyin yeter,
Bir derdim var binden beter,
Gözümde yaş alnımda ter,

Talihim karaymış, beyaz olmuyor,
Asıldı suratım, gayrı gülmüyor,
Gördüm ki gidenler, geri gelmiyor,

Derdime dermanı, aramaktayım,
Dermansız derdime, ağlamaktayım.

Unutmak kolay olsaydı seni unuturdum ben

Bir görsen hallerimi senden çektiklerimden

Saçlarıma karlar yağmış gözümde mor halkalar

Gerçek aşklar ölümsüzdür,
İçimdeki aşkı öldürüdün diyenler,
Gerçekte hiç aşık olmayanlardır,
Aşkın ne olduğunu bilmeyenlerdir,
Çünkü gerçek te aşk ölümsüzdür.

OLUR MU

Öyle çekip gitmekle, bitti mi sanıyorsun,
Bende kalan izlerin, içimi kanatmakta,
Oysa sen beni benden, çok iyi tanıyorsun,
Yanan yüreğim yalnız, senin için atmakta.

Ölümü tattırdılar, sıtma denen illetle,
İnsanım diyen insan, yaşayamaz zilletle,
Bir şey elde edilmez, köşende oturarak,
Ferdi sonuç alınmaz, istenmeli milletle,