Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

YANIMDA

Senle olduğum zaman, neşeyle doluyorum,
Senden ayrıldığım an, gül gibi soluyorum,
Bırak bülbüller ötsün, tomurcuklar gül olsun,
Senin varlığınla ben, huzuru buluyorum.

Hani nerede para,
Olmayan için yara,
Şair kitap basamaz,
Ara aslanım ara.

Hiç kimseyi yok sayma,
Yokmuş gibi davranma,
Başına geldiğinde,
Pişman olup kıvranma.

Halkçıyım diyenler halktan kopmuşlar,
Hakçıyım diyenler haktan kopmuşlar
Pamuk ipliğiyle bağlanmış gibi,
Kopunca gördüm ki yoldan sapmışlar.,

KÖPRÜNÜN ALTINDAN

Ne ben o eski ben, ne sen sevgilim,
Köprünün altından çok sular aktı,
Bıraktığın gibi, artık değilim,
Esen sam yelleri, ruhumu yaktı.

KÖRDÜĞÜM
Yüreğimi düğüm düğüm, aşka karşı düğümledim,
Sen sanıyor musun sensiz, yaşamaktayım ölmedim,

Bir türlü anlatamadım, yaşayamam sensiz diye,
Anlamak mı istemedin, yoksa senin tavrın niye,

Kölelik geçmişten beri, var ola geldi,
Gücü elinde tutanlar, hep efendiydi,
Zalimler nefislerini, ilah edindi,

İnsanlara yapılanı, hayvanlar yapmaz,
İnsan insan olmayınca, kölelik bitmez,

Peygamber dahi olsa, Kuran'ın bendesidir,
Çünkü Kuran Allah'ın, kelamıdır sesidir,
Kurana ram olmayan, her kim olursa olsun,
Ya şeytanın veyahut, nefsinin kölesidir.

Fıtri haklar herkesin,
Konuş susmasın sesin,
Hakikati solusun,
Aldığın her nefesin.

İnsanlıktan bahsetmeyin,
Adaleti çiğnetmeyin,
Zengin oldunuz diyerek,
Fakirlere kin gütmeyin.