Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

BİLİNE

Değmeyin yarama, yaram eziktir,
Dediler sahip ol, sen de diline.,
Alnımda kaderim, çizik çiziktir,
Yaramla sorunum, yoktur biline,

Varı var eden Allah,
Yoku var eden Allah,
Sınırsız kudretiyle,
Yoku yok eden Allah

Nice yokuşlar gördüm, yok olmaya mahkumlar,
Kadere teslim olmuş, yere serilmiş kumlar.

Yol diyerek yürüdüğün yola bak,
Yolun sonu olmasın çıkmaz sokak,
Mezar ötesini göremiyorsan,
En kısa zamanda o yolu bırak.

Tohum toprakla buluştu var oldu hem anan baban

Bir çiğnemlik et kadardın ruhundan üfledi Rahman

Memelere süt vermezse olur muydu söyle maman

Senin gibi düşünmeyen, insanı yok sayamazsın,
Seni de yok sayan varsa,onlar da yanlış yapıyor,
Hiç kimse kendi fikrini, başkasına dayamasın,
Var olanı yok sayanlar, yalnız iblise tapıyor.

Yok sayılan her kim olursa olsun,
Günü geldiğinde, ben varım diyecek,
Sözlerim dünya aleme duyulsun,
Yok sayan mutlak ceza ödeyecek.

GERÇEĞİMSİN
Sensiz her günüm kış benim, sensin gönlümün baharı,
Yeşiller kurudu bitti, her şey şimdi bana sarı,
Dışımda buz içim ateş, sönmez yüreğimin harı,

Varlığımı aldın benden, kendimi tanımaz oldum,

Dön denilen günden beri, her zerre döndü dönecek,
Miadı dolduğu anda, yanan ne varsa sönecek,
Dur komutu geldiğinde, zaman ve içindekiler,
Onlar sonsuzluk yolcusu, sanma ki geri dönecek.

Yok saydılar seni, yokmuş şöhretin,
Kelamı kibarda, yok mu gayretin,
Heceyi kalıba döktün erittin,

Adını anmazlar meşhur değilsen.
Diyorum Allah'a, yalnız eğil sen.