Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Beni benden iyi bilir yaradan,
Haberdardır açılan her yaradan.
Bana benden de yakın bilirim,
Her ne girdiyse çıkarmışım aradan.

"
GÖRMEDİN

Ya sana çıkar yolum, ya da çıkar toprağa,
Hasretinden dönmüşüm, bil ki sarı yaprağa,
Gururumu almışım ayağımın altına,

"İnsanı insan yapan, taşıdığı şereftir,
İnsanım diyen insan, Rabbiyle müşerreftir.
İnsanlığı kaybeden, hayvan bile olamaz,
Hayvanlar değer taşır, onlar ise çirkeftir."

Cemaatler dinleşti,
Birbiriyle kinleşti,
Parsayı kapmak için,
İnsan değil cinleşti.

Berf dıbarı berf dıbarı,......Kar yağıyor kar yağıyor
gızan lı malı dınalı,............Fukara evde inliyor
neçari ser me belayı,........Fakirlik başa beladır
lı sermeda çıma narı...........Üstümüzden hiç gitmiyor

Cin vardır biliyorum,
Bilip inanıyorum,
Boyutlarımız ayrı,
Ben bunu anlıyorum,

Bana özel toprağım,
Sararsa da yaprağım,
Bana usta demeyin,
Sonsuza dek çırağım.

İçimi ben bilirim, dışım eli oyalar,
Nefis zevkin peşinde, ellerini ovalar,
Nefis kaybolduğunda, akıl onu kovalar,
Akıl duvar olunca, nefis hemen çuvallar.

ÇÜRÜSÜN
Gök mavi üstümüzde,
Yer kara dibimizde,
Katil olur can alan,
Buyurur dinimizde.
...

Güneş doğmadan önce,
Secde ederiz Rabbe,
Sonrasında nefisle,
Gireriz hemen harbe.
Allah'a sığınırız,
Mıknatıs olur Kâbe,