Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İster Kürt, ister Türk, ister Arap, isterse çengi,
Her ne olursa olsun insanın dili ve rengi,
Bilinmelidir insanın yine insandır dengi,
Herkesin mutlaka mezarda olacak sengi.(Taş-Mezar Taşı)

ÖDÜNÇ ALMIŞTIM

Topraktan ödünç almıştım,
Benim dediğim bedeni,
Vazgeçilmezim sanmıştım,
Neden görmedim gideni.

Kendini okumazsan neyi okuyacaksın,
İnsan diye aynada, şeytanı bulacaksın.

Allah Adem Peygambere, herşey'in esmasını öğretti,
Ademden bugüne kadar, seslendirmeler hep devam etti,
Adem ilk insan, ilk Resul, bizler de o'nun çocuklarıyız,
Anamız bir, babamız bir, bu tefrikayı kimler üretti,

İnsanın hayırlısı,
Hayırlıdır insana,
İnsanın salihlisi,
Şükür eder ihsana.

İnsan dururken hayvanı dost edinmek istemem,
Ne insana ne hayvana asla, ihanet etmem,
Hiç bir dostun arkasından kötü sözler söyletmem,
Kendi düşüncelerimi, kimseye dikte etmem,

Oyalanıp dururuz
Dünya oyuncağıyla
Bazen soğuk havayla
Bazende sıcağıyla
Para bulduk mu şayet
Keyif üstüne keyif

İnsaniyi sororsanız, O pişmanlık okulunda,
Elçilerinin izinde, vahyin aydınlık yolunda,
Yazıcı tüm meleklerim, hem sağımda hem solumda,
Hak aşıkları Hak'ladır, iblisledir tüm eğriler.

Cennete girilmiyor insan iman etmezse
İman etmiş olamaz insanlar sevilmezse
O kutlu Peygamberim beni uyarıyorsa
İman etmiş olmayız,Peygamber dinlenmezse

Yüreğin tatminidir insanı sürükleyen hedefe,
Doldurmaya çalışsan da dolmuyorsa eğer kefe,
Bırak soruların cevabına takılmayı devam et,
Yüreğin seni götürecek ikna olduğu hedefe.