Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zalime karşı haşin, mazluma mütevazi,
Böyle olmazsa eğer, bozuk olur terazi,
Zulme şahit olduysan, yürekğin yanmıyorsa,
Nasıl kılınır söyle, bu ölünün namazı.

Dıbem solin nemıre,
Kes meriti nebıre,
Bı solınra em heyın,
Kesi güla neçıre.

K ıblen neresi senin
I srarla soruyorum
B atıya çok meylin var
L a dini görüyorum
E rdemi dışlamışsın
N eden sana diyorum

Senin kibir kaynağın, malın veya şöhretin,
Kibrin sana yansıması, hesap gününde çetin,
Kendini ne sanıyorsun, herkes gibi ölümlüsün,
Seni Cennete götürmez, övündüğün servetin.

Ki düxwazi büxwine,.....Kim okumak istiyorsa
Pûrtükâ Xwedı heye,.......Allahın kitabı var
Bes xwedı bê mırıne,.......Bir tek Allah bakidir,
Bê mırın kes tüneye,.......Ölümsüz kimse yoktur.

Ki kâni mırın râki,..........Kim ölümü kaldırabilir,

Diyarbekır ban mı dıke,
Dıbe verı zılamamın,
Verı vi halımı mızke,
Kışandine dıranamın.

Xırab çı heyı tı ser mı,

TOPRAĞI
Ruhum çekildi bedenden,
Ruh gidince toprak kaldı,
Hiç bir iz kalmadı tenden,
Bedenimi toprak aldı.

KİMDİR KİMİ

Kimdir kimi kardeş yapan,
Bilmiyorsan oku öğren,
Kimdir doğru yoldan sapan,
Ak'ı kara diye gören.

Uzaklara fırlattı, şu ayrılık rüzgarı,
Kovanından ayrılmaz, nasıl ayrılsın arı,
Üstümden hiç gitmedi, ayrılık bulutları,

Ben kime arz edeyim, söyler misin halimi,
Senden başka kim dinler, yüreğimin kalini,

KİME BAKARSIN

Bakışların ömre bedel,
Baktın mı yürek yakarsın,
Bana bak da bağrımı del,
Belki ruhuma akarsın.