Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Poşmanı nebe zêde,.......Pişmanlık artmamalı
Xwede kesire nede,........Allah kimseye vermesin
Dıbem jı xüra mêzke,......Kendine bak diyorum
Bêhayî ra rê bıde............Gaflete yol ver gitsin.

Sağı da yaratan Hak,
Solu da yaratan Hak,
Birisini alırsam,
Beden sakat kalacak.

Solcu da olamam ben,

Ey bivefa, sen bensiz nereye gidiyorsun,
Bilmez misin esamem, okunmaz benim sensiz,
Neden beni toprağa, böyle ter ediyorsun,
Hadi git bundan sonra, yaşa artık bedensiz.

Elbise mi belledin, attın yerlere beni,

Niyetler Hakka açık,
Bedenin özü balçık,
Bunu bilmeyen insan,
Ya nankördür ya kaçık.

Bedenler de ölmüyor,
Değiştirmekte boyut,
Madde gibi görünen,
Bedenler olur soyut.

Elleri ayakları bedenleri bile kir,
Kumandayla yürürler, onlarda yoktur fikir.
Savaşmayı severler, hakikate düşmanlar,
Fiili katil olanda, katillik olur zikir.

BEDENDE DÖRT KAPIN VAR

Bedende dört kapın var,
Güven veren yapın var,
Heç kımse göz dikmesin,
Beratın var tapun var.

Çektiğim dertlerim, üstümde yama,
Bir kısmı yansıdı, siyah saçıma,
Gerisi dağıldı, her bir parçama,

Dert çekmeye artık,yoktur mecalim,
Bedenim anlatır, anlatmaz kalim,

Sana ben ne yaptım ki, düşürdün beni dile,
Neyim varsa veririm, ne istersen sen dile,
Sitemim mümkün değil, mutluyum bu derd ile,
Dikeni vardır diye, kızılır mı hiç güle,

İnan ki sen bahtımın, bembeyaz yaprağısın,

BEN ADEMİN TORUNU

Hepimiz Ademdeniz,
Adem ise topraktan,
Birer çer çöp oluruz,
Koparsak eğer ruhtan.