Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gölgenin en uzun anı, dönüşüme en yakındır,
Kimseye sorulmaz canı, gölgenden bile sakındır.

Ateş açıp vurmayın,
Kanadımı kırmayın,
Barış güvercinine,
Sakın tuzak kurmayın.

Şaklabanlara cevap, verecek kimse yoksa,
Alimler nerededir, varsa neden susarlar,
Safsatayı din diye, bu dine sokuyorsa,
Cahiller alimlerin üstlerine kusarlar.

Şairler çok duygusaldır, incinirler üzülürler,
İtirazı düşünmezler, bir köşede büzülürler,
Hecelerle cümlelerle, anlatmaya çalışırlar,
Soran olursa ahvali, buzlar gibi çözülürler.

Hayırlı sahurlar diliyorum,
Hiç olmasın kahırlar diyorum,
Rahmet yağmurlarını bekleyin,
Müminlere tahirler diliyorum

Sahipsiz kimsesiz, çaresizim ben,
Üstüme üstüme gelme ne olur,
Sahipsiz kimsesiz çaresizim ben,

Hiç durmak bilmiyor, gözümün yaşı,
...Her kime gittiysem, çatıldı kaşı,

Eğer iblis taşıyorsa fikir,
İblisin taşıdığı safi kir.

Millet var milliyet var,
Karışmış birbirine,
İllet var illiyet var,
Diyorlar ki kime ne,
Zillet var zilliyet var,
Kimlerdedir biline,

Sahte arap baharı.
Mısırda kışa döndü,
Bahar diye sevinen
Güller açmadan soldu

Tahrirde yine kıyam

Şu kurda kuşa bakın,
Sahipsiz sanma sakın,
Her şeyin sahibi var,
Sahibine bırakın.