Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

PALUGA GİDECEGUZ

Haydin uşaklar haydin, paluga gideceguz,
Bereket olsun diye, rast gele diyeceguz.

Bakın uşaklar bakın,suda paluk kaynayu,

BENCİLLİĞİ

İnsanoğlu pek cahildir,
Kendi kendisini bilmez,
Ölümlülere dahildir,
Aczini hiç kabullenmez.

Sorunları yok diye, sorun üretmekteler,
Taşı havaya atıp, altına geçmekteler,
Üstüne üstlük bir de, suçlu aramaktalar,
Söylenecek tek bir söz, pes doğrusu olmalı.

Şarkılara neden söyle sitemin,
Dönüp te kendini, hemen sorgula,
Düştüğün durumdan belki matemin,
Kendi sorununu dön de algıla.

Şarkılar ruhumun ilacı oldu,

Rabbim onlara ölü dememiş

Hesabı vermeden cennete girmiş

Öyle makamı ölmeden görmüş

Ölülerle uğraşma,
Onlar yüce divanda,
Yanlış yerde dolaşma,
Haksız olma davanda.

Gül yüzüne bakamadı, çekemedi gülümü
Ateş bile yakamadı, öldürmedi ölümü,
Sandım gönlüme amade, çözemedim düğümü,

Ölen gitmiş bu dünyadan, ben hala yaşıyorum,
Ölümden beter rüyadan, çıkmadım şaşıyorum.

Üsküdarda sabah oldu, geçti borun pazarı,
Ben toprağım toprak da ben, neyleyeyim mezarı,
Muhtaç olduğum sadece, dostumun bir nazarı,
Çekip gittim kalanları, selam olsun diyorum,
Ölümden de öte ölüm, var diye biliyorum.

Hiç kimse derdime, derman olamaz,
Lokman hekim gelse, çare bulamaz,
Bu gönlümü yakan, beni aramaz,

Ölmeden yarimi, göreyim dostlar,
Yarimi görüp te, öleyim dostlar,

Sırtı devlete dayamış,
Tek değer onda paraymış,
Sonrada nefsine uymuş,
Kendini yıkılmaz sanmış,

Ölüm de var ölüm de var,