Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Beraber güldük

Birlikte bildik

Yerlerde inan

Beni kendine benzetme,
Örnek ol ben benzeyeyim,
Yaptığımı da gözetme,
Sana dostumsun diyeyim.

Ilık ılık yüreğime, öylesine girdin ki,
Sevincimden havalandım, döndüm kelebeklere,
Yüreğimi yüreğine, öyle yakın gördün ki,
Benzettim seni göklerden inecek meleklere.

Gecelerden beraet,
Beraete var davet,
Müminler bu davete,
Yapmalıdır icabet

Berf bariye berf bariye,.....Kar yağdı, kar yağdı,
Qed mebıjın şew tariye,....Hiç demeyin gece karanlık,
Berf mirova ronayiye,.......Kar insanlığa aydınlık,
Berf berekata herriye........Toprağa da kar berekettir.

Berhudar ol evlat, sen ol berhudar,
Gönlünü geniş tut, sakın etme dar,
Mücadele bitmez, ölene kadar,

Unutma bu dünya, herkesi yutar,
Berhudar ol evlat, sen ol berhudar.

Aşkına düştüm düşeli, olmuşum mecnundan beter,
Bir tek sana odaklandım, deli divane gezerim,
Seviyorsam çekeceğim, diyemem ki artık yeter,
Bu öyle bir bilmece ki, diyemem ki ben çözerim.

Neden sevdin demekteler, bilen varsa beri gelsin,

Cahillere kıza kıza, sakın onlara benzemeyelim,
Yahudiler Almanlara kızdılar, ırkçı dediler,
Şimdi bakıyorum en azılı, ırkçı onlar kesildiler,
Cehaletin rengi belli, bir de biz çizmeyelim.

Tohum attım toprağa,
Dönüştü yeşil bağa,
Tohumu atmasaydım,
Benzerdi kara dağa...

Urfada gül ağacıyam,
Ne bağam ne de bağcıyam,
Yarimden ayrı kalmışam,
Onun için davacıyam,

Ben Urfalı sen Urfalı,