Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ANNEM

Kimse senin gibi, olamaz Annem,
Sevgine eş sevgi, bulamaz Annem,
Annesiz bir evlat, gülemez Annem,

Sana ellerimi uzattım Annem,
Gözlerim yolunu gözlüyor Annem,
Yüreğim yanıyor yanıyor Annem,

Annem annem annem nerelerdesin,
Anneciğim söyle ne hallerde sin,

ANLATMA BANA

Beni sen anla, beni sen anla, aşkı senden öğrendim, beni sen anla,
Açmışım kalbimi, senin kalbine,
Kimse anlamıyor, bari sen anla,
Yıldırımı gördüm, küle dönmüşüm,

Anlatsam mı bilmiyorum, benim için gereğini,
Yıllar yılı susturmuşum, sevgi dolu yüreğimi,
Kime arzedeyim bilmem, senden başka dileğimi,

Anlatmaya çalışsam da, lütfedip te dinler misin,
Benim inlediğim gibi, yoksa sende inler misin.

Her sakallıya hacı,
Her örtülüye bacı,
Görüntü tanımaya,
Nasıl olsun aracı.

Aracı yok, protokol yok,
Kapılar açık güvenlik yok,
O her yerdedir, mekanı yok,
Hadi elini kaldır Allaha,
Elini açıp boş dönen yok.

İnsan olmanın gereği AR,
İnsan olana Allahtır YAR,
Arsız olanın kafası DAR,
Onun aradığı bir tek KÂR.

Tü bırayı bavımıni..............................Sen babamın kardeşisin
Lı ber ara siyamıni...........................Ateşin önünde gölgemsin
Mina çiya lı bermıni..........................Dağ gibi önümdesin

Tü apımın apımıni.............................Sen amcamsın elbet amcam
Tü roniya çavımıni............................Sen gözümün ışığısın

ANZELE

Anzeleden su getirin,
Alın yarime götürün,
Çektiğimi anlatarak,
Hasretliğimi bitirin, vay vay vay vay,

Kul hakkı İslam da sanki turnusol,
İstersen sağcı ol, ister solcu ol,
Festekim kema ümirtü ayeti,
Müslüman olana ap açık bir yol.