Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsanlar karındaşım, çünkü aynı batından,
Müminler de kardeşim, sayılmış Hak katından.

ÇÜRÜSÜN
Gök mavi üstümüzde,
Yer kara dibimizde,
Katil olur can alan,
Buyurur dinimizde.
...

İçimi ben bilirim, dışım eli oyalar,
Nefis zevkin peşinde, ellerini ovalar,
Nefis kaybolduğunda, akıl onu kovalar,
Akıl duvar olunca, nefis hemen çuvallar.

DALGALAR

Dalgalar denizlerin kolları,
Çırpınıp durmaktalar,
Anlasaydım onları,
Neler anlatmaktalar,

Ana ve babamızdan, daha yakındır Allah,
Rızasına talipsen, hiç kimseden alma ah,
Kulundan beklediği, her işi olsun mübah,
Rızaı ilahiye sarılan bulur felah.

Dünü dünde bırak artık, düne takılıp kalma,
Her yaşanan tecrübedir, ders almayı unutma,
Bu gün yarının tarlası, ekmezsen biçemezsin,
Çalışmadan kazanılmaz, sakın harama dalma.

Kuran bizim yolumuz,
Resuldur tek ulumuz,
Nefsimizdir çölümüz,

Dalmayız bataklığa,

Güvercinler de vuruldu, akıttılar kanlarını,
Onlara da çok görüldü, barışın sembolü olmak,
Yok ettiler bir parçacık, gökte uçan canlarını,
Göklere tuzak örüldü, mümkün değil ki solumak,

Damla damla kan damladı, berrak ve bembeyaz süte,

Daha dün beraberdik şimdi uzaklardasın

Bilmem hangi şehirde hangi sokaklardasın

Senin içi ağladım akıttım göz yaşımı

Nefsi cezbetmekte haram,
Nefsin varlığında yaram,
Yaptıklarım tartıdadır,
Tartıya gelmiyor daram.