Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hayat dediğimiz şey
Gün be gün akmaktadır
Yaşanan her gerçeği
Yüzlere çarpmaktadır
Kaybetmiş isek ar'ı
Yırtmış isek perdeyi

Hayat devam ediyor

Ölen elbet gidiyor

Giden geri gelmiyor

Ataşlarda üşüyorum,
Soğuklarda pişiyorum,
Her gün her an düşüyorum,
Hasretinden, hasretinden.

Yandı bagrım ataş oldu,

Ayrılır gidersen benden

Bana bir söz söylemeden

Sensiz dayanmaz bu beden

Hava'dır biziM anamız,
Yüceltir bizi Manamız,
Hiç bir şey başıboş değil,
Hak, sahibi zaMamanımız.

HAVAR DİYORUM HAVAR

Hüzün dolu nehirler, yüreğime dökülür,
Fırtınalar estikçe, ciğerlerim sökülür,
Sen yanımda yosun ya, bilki boynum bükülür.

Haysiyet cellatlığı yapmış olanlar, haysiyetsiz bir şekilde yaşayanlardır,
Başkasının haysiyetine saldıranlar, kendi kaybettiğini unutanlardır.

Aczini bilen insan, hikmetin farkındadır,
Hakkın nuruyla dönen, fıtratın çarkındadır,
Bedenin nihayeti, mezarlık parkındadır,
Ruh ağırlıklarıyla, divanda hazır bekler.

Yaşayan koşuyor gündüz ve gece,
Kelime oluşmaz olmazsa hece,
Bilmeyene meçhul, bilene malum,
Çözmek isteyene hazır bilmece.

Siz hayra hayır diye bakın,
Onda şer aramayın sakın,
Ak de belli kara da belli,
Rızasını kazanın Hakkın.