Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Eli mahkumdur kişinin oyunlarda rol almaya,
Mutluluk seni bulursa, devam et sen oynamaya,
Yazmak elimde olsaydı, inan ki böyle yazmazdım,
Yazana haddim değildir, benim oyunu sormaya,
Kişi her an tetiktedir, kaybettiğini bulmaya,
Ne makan senin ne de, içinde olduğun zaman,

Ne gecem ne gündüzüm, senden ayrı geçmedi,
Senden çektiği kadar,ruhum acı çekmedi,
Dünyamın merkezine, tek seni oturtmuştum,
Senden başka birini, bu yüreğim seçmedi.

Hafızamı doldurdum, yalnız senin isminle,

Sakın ola sanmayasın, tecrübeler beleştir,
Az da olsa empati yap, sonra beni eleştir.

Eridim bittim derdimden,
Ölüyorum kederimden,
Ayrılık yaktı canımı,
Yaram kanıyor derinden,

Derinden yaram derinden,

Zaman sabun misali, kaymakta elimizden,
İnancımız ne ise, dökülür dilimizden,
Geldik ve gidiyoruz, kayıtlarla beraber,
İnsan gibi yaşarsak, razı olur el bizden.

İnsan olmanın gereği,
uyarmak gerek yüreği,
Dil ne söylerse söylesin,
Dilin yürektir eleği,................İNSANİ

ELBİSE
Kimse kusura bakmasın,
Bana yüzünü asmasın,
Ben elbise dikiyorum,
Şahıslarla bir derdim yok,
Yarası olan kızmasın,

Aşk aşığı halden, hallere koyar,
Kimliğini alır, bedenden soyar,
Bir matkap misali, beynini oyar,
Elde bile değil, aşka tutulmak.

Denmiş ki; el eli yıkar,
Elde döner yüzü yıkar,
Yüzü kimse yıkamazsa,
Eli yıkayanlar bıkar,

ELDEN SANMAYIN
Kimse bana halimi, sorup durmasın,
Benim halimden ancak, yaşayan anlar,
Ben yanmışım ataşa, kimse yanmasın,
Yüzümü terk etmiş, damarda kanlar.