Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ZaaF AZILlı değer düşmanı,
Kendi kendini SAYdırmak ister,
Netten hoşlanmaz, sever dumanı,
Yüz verirseniz astarı ister

İnsani de kalenderdir,
Kardeşiyle beraberdir,
Üstümde gök, altım yerdir,
Kalender deyip geçmeyin,
O da erlerden bir erdir.

Konuşmak varken gelin hasbıhal edelim,
Tekamüle adım atmak benim bunda emelim,
Kine de nefrete de, asla yer vermeyelim,
Madem insan doğmuşuz, insanlığı bilelim.

İnsan robot değil, düşünen varlık,
Yeter ki olmasın, ufukta darlık,
Bilsin ki her insan, kendi gibidir,
İnsani değerde olmalı karlık.

Allah Adem Peygambere, herşey'in esmasını öğretti,
Ademden bugüne kadar, seslendirmeler hep devam etti,
Adem ilk insan, ilk Resul, bizler de o'nun çocuklarıyız,
Anamız bir, babamız bir, bu tefrikayı kimler üretti,

İnsan dururken hayvanı dost edinmek istemem,
Ne insana ne hayvana asla, ihanet etmem,
Hiç bir dostun arkasından kötü sözler söyletmem,
Kendi düşüncelerimi, kimseye dikte etmem,

Oyalanıp dururuz
Dünya oyuncağıyla
Bazen soğuk havayla
Bazende sıcağıyla
Para bulduk mu şayet
Keyif üstüne keyif

İnsaniyi sororsanız, O pişmanlık okulunda,
Elçilerinin izinde, vahyin aydınlık yolunda,
Yazıcı tüm meleklerim, hem sağımda hem solumda,
Hak aşıkları Hak'ladır, iblisledir tüm eğriler.

Cennete girilmiyor insan iman etmezse
İman etmiş olamaz insanlar sevilmezse
O kutlu Peygamberim beni uyarıyorsa
İman etmiş olmayız,Peygamber dinlenmezse

Yüreğin tatminidir insanı sürükleyen hedefe,
Doldurmaya çalışsan da dolmuyorsa eğer kefe,
Bırak soruların cevabına takılmayı devam et,
Yüreğin seni götürecek ikna olduğu hedefe.