Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yekbuniya mirova naskırın derbasdıbe,
Xwede bona naskırın, milleta xelkıriye,
Xuna me gışti yekı, kes jı kesi ne çıtıre,
Ki dıbe ku ez çıtırım, ne jımeye Nebi dıbe.

Zıbınım kırmızı renk,
Ben kendimle ettim cenk,
Allahıma yalvardım,
Seven bahan olsun denk.

Şeytani olan yolun, adıdır asabiye,
Öteki diye bakar, dili ayrı sabiye
Maymundan geldik diyen,böyle düşünebilir,
Müslümanım diyenler, ırkçılık yapar niye

Hepiniz çobansınız ve idareniz altında olanlardan sorumlusunuz demiş Peygamberim,*
Sorumluluklarımı bilmez, bilemezsem eğer, sonuçları nedeniyle dizlerimi döverim,
Şu dünya düzleminde hayatımın tanziminde, ne olur Ey Peygamberim, sen ol benim rehberim,
Seni de bulamazsam yanımda, sorumluluklarım çerçevesinde, ben nereye kime giderim,
Herkes kaderini yaşasa da, verilen cüz'i iradeyle yollardan sana geleni seçerim,
Sana gelmeyecek yollardan Allah'a sığınır, ordan gelecek ne varsa ayağımla teperim.

Türkiye büyümesini sürdürüyormuş,
Fakirler arkadan arabayı itiyorlar,
Direksiyonda zenginler oturmuşlar,
Böylelikle çinden sonra ikinci gelmiş.........İNSANİ

İnsani yoldan çıkmadı,

Sevmekten asla bıkmadı,

Hiç bir gönülü yıkmadı,

Adı ne olursa olsun,
Yaşayanlar huzur bulsun,
Her kes karnını doyursun,
Hem terlesin hem yorulsun.

İşte böyle bir memleket,

İnsan yaşamında önemlidir yol,
Buna ister sağ de, isterse de sol,
Çıkış noktasıdır, önemli olan,
Emrolunduğun gibi dosdoğru ol.*

*(Hud: 112 -Festekim kema ümirte)

Dualar ediyorum,
Sen mutlu ol diyorum,
Bensiz olabilirsen,
Ben çekip gidiyorum,

Su içelim kana kana,
Bak gökten yere akana,
İçilen su dolaşacak,
Damarlardan akan kana.

En güzel içilecek Su,