Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DEMİRCİ

Ah demirci,
Yeter vurdun,Ne istiyorsun demirden,
İhanet içerisinde örsle balyoz,
Almışlar arasına ha bire dövmekteler,

Beni terkedip giderken üzülmedin mi?
Boynumun büküldüğünü, hiç görmedin mi?
Neyim varsa verdim sana, düşünmedin mi?

Şimdi tek başıma yalnız, derbederim ben,
İyi bil ki öleceğim, ben kederimden,

İnsani de senin kulun,
Biliyor doğrudur yolun,
Her şey eksiksiz mükemmel,
Dedin ki arayın bulun.

Yürüyorum gündüz gece,

Ne dikili ağacım var, ne de taş üstünde taşım,
Ne anam var ne de babam, ne bacım nede kardaşım,
Bir gün ben de döneceğim, o doğduğum topraklara,
Dönecek ben değilim ki, dönecek olan naaşım,

Senden ayrı kaldım diye, gözyaşlarım sele döndü,
Yüreğimi saldım diye, ah çekişim yele döndü,
Ummanlara daldım diye, beni seven ele döndü,

Ele döndü ele döndü, beni seven ele döndü,
Ben de olan ben süründü, tutuşmuştum o da söndü.

AŞK
Her canlının abı bir,
Aşığın şarabı bir,
Aşıklar aşk içerler,
Dolduracak kabı bir.SİNAN

İnsanlar İslam fıtratı üzerine doğarlar,
Yağmurlar ayrım yapmadan yeryüzüne yağarlar,
İnsanlar ne kadar dejenere olursa olsun,
Fıtratlarından az veya çok kalıntı taşırlar.

Bugün kongre günüdür, Yoklamalar yapılacak,
Kongreye gelmeyenler, Ne bahane uyduracak,
Şartları taşımayanlar, istisnadan sayılacak,
Taşıyıp da gelmeyenler, saklanacak köşe bucak.

Dicle akmalıdır sonsuza kadar,
Sakın ha dicleye koymayın radar,
Diclenin akması, onun fıtratı,
Engel olacaklar, olurlar gaddar.

Bahar gelmiş diyorlar, bilmem ki kime gelmiş,
Bana yağmış dolular, vurmuş gönlümü delmiş,
Yeşili bilmiyorum, sarıya aşinayım,
Belleğimde anılar, ne varsa hep silinmiş.

Bana da doğar diye, güneşi bekliyorum,