Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne anan var dediler, ne de ananın dili,
Ana tayin ettiler, olmaz ki muadili,
Direnince üstümden, geçirdiler bir fili,
Gör derlerse görürüm, yoksa çekerler mili,
Yıllarca yok saydılar, mensubiyet adımı,
Her tarafa yaydılar, isyan ve inadımı,

AĞLIYORUM

Ağlıyorum bağrım yanık,
Uyku tutmuyor uyanık,
Geceler yargıcım oldu,
Sandalyede bir ben sanık.

A krostiş,
K elime,
R uh,
O kur,
S ezgi,
T ema,

'İNNA LİLLAH VE İNNA İLEYHİ RACİUN'
Topraktan geldiğimizi mi sanıyorsun,
Böyle düşünüyor isen yanılıyorsun,
Toprak fıtratın yolunda, yoktur günahı,
Her bir şey aslına döner, bilmiyor musun.

Askerlik çağım geldi, askere gönderdiler,
Davul zurna çalarak, beni eğlendirdiler,
Dönüşte düğün için, bana sözler verdiler,

Haydi ben gidiyorum, vatanı korumaya,
Her erkeğin görevi, gerek yoktur sormaya.

İnsanlar İslam fıtratı üzerine doğarlar,
Yağmurlar ayrım yapmadan yeryüzüne yağarlar,
İnsanlar ne kadar dejenere olursa olsun,
Fıtratlarından az veya çok kalıntı taşırlar.

Geç kalmadan empati yap,
Roller terse dönebilir,
Vicdanen duymadan azap,
Yarın çok geç olabilir.

Empati insanlık yolu,

AŞK
Her canlının abı bir,
Aşığın şarabı bir,
Aşıklar aşk içerler,
Dolduracak kabı bir.SİNAN

Milyonlarca insan, ne yazık ki aç,
Zulüm kan geziyor, sömürmek amaç,
İnsan suretinde, manaya muhtaç,
İlahi adalet, herkese ilaç.

Cinsi sapık insanlar, ortaya yayılırsa,
Tarihte kavimlerin helaki böyle oldu,
Bela geliyorum der, fıtrattan sapılırsa,
Fıtrata ihanetle, bela müstehak oldu.,