Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hareketsiz var mı bir bak, hareket etmekte zerre,
Zerrelere odaklanmış, bilinen en büyük kürre,
Madde dönmek üzre vardır, program dönmek üzere,
Maddeyi kaybettiğin an, diyemezsin bura nere.

İnanmakta birileri, evrim denen safsataya,
Aslında inançsızlığı, koymuşlar bunlar kafaya,
Ölseniz de kabul etmem, maymunu atam olarak,
İnsan olarak gelmişim, iyi bilin ki dünyaya,

DEMİRCİ

Ah demirci,
Yeter vurdun,Ne istiyorsun demirden,
İhanet içerisinde örsle balyoz,
Almışlar arasına ha bire dövmekteler,

Beni terkedip giderken üzülmedin mi?
Boynumun büküldüğünü, hiç görmedin mi?
Neyim varsa verdim sana, düşünmedin mi?

Şimdi tek başıma yalnız, derbederim ben,
İyi bil ki öleceğim, ben kederimden,

Bahar gelmiş diyorlar, bilmem ki kime gelmiş,
Bana yağmış dolular, vurmuş gönlümü delmiş,
Yeşili bilmiyorum, sarıya aşinayım,
Belleğimde anılar, ne varsa hep silinmiş.

Bana da doğar diye, güneşi bekliyorum,

Dinleyince fıtratı, yücelir sende onur,
Her yanından fışkırır, karanlığı yırtan nur
Damlası bile kalmaz, barınamaz sende kir,
Nasıl musallat olsun, o şeytani habis ur.

Aczini idrak eyle, Allah sahip,sensin kul,

Gelini getirmişler hala hê hala hê
Türküyü söyletmişler hala hê hala hê
Gelin görümlük ister hala hê hala hê
Elini uzatmışlar hala hê hala hê

Hala hala hala hê hala hê

GİDİYORUZ

Bitiş düdüğü çaldı, sona geldik diyoruz,
Çıktığım son basamak, son durak ta göründü,
El etek çekme vakti, sessizce gidiyoruz,
Yapraklar dökülüyor, mevsim hazana döndü.

ACİZ BİR KUL

Güz bende vücut bulmuş, bahar sende duruyor,
Yüreğim yalnız benim, senin için vuruyor,
İç geçirip geçmişe, bakıp özlem duyuyor,

İnsanlar acıkınca, yemeklerden bahseder,
Parası olanlar gider, tıka basa yemek yer,
Parası olmayanlar da, cam önünde seyreder,
Karnını doyuran çıkar, duyun seyreden ne der..........İNSANİ