Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne anan var dediler, ne de ananın dili,
Ana tayin ettiler, olmaz ki muadili,
Direnince üstümden, geçirdiler bir fili,
Gör derlerse görürüm, yoksa çekerler mili,
Yıllarca yok saydılar, mensubiyet adımı,
Her tarafa yaydılar, isyan ve inadımı,

AĞLIYORUM

Ağlıyorum bağrım yanık,
Uyku tutmuyor uyanık,
Geceler yargıcım oldu,
Sandalyede bir ben sanık.

A krostiş,
K elime,
R uh,
O kur,
S ezgi,
T ema,

'İNNA LİLLAH VE İNNA İLEYHİ RACİUN'
Topraktan geldiğimizi mi sanıyorsun,
Böyle düşünüyor isen yanılıyorsun,
Toprak fıtratın yolunda, yoktur günahı,
Her bir şey aslına döner, bilmiyor musun.

Askerlik çağım geldi, askere gönderdiler,
Davul zurna çalarak, beni eğlendirdiler,
Dönüşte düğün için, bana sözler verdiler,

Haydi ben gidiyorum, vatanı korumaya,
Her erkeğin görevi, gerek yoktur sormaya.

Vardır diyorsan aklın,
Ayandır Hakka saklın,
Kendini biliyorsan,
Bilirsin nedir hakkın.

Karanlığın Rabbi de Allah,
Aydınlığın Rabbi de Allah,
Yüreği kör olan insanın,
Semtine uğrar mı felah.

Cinsi sapık insanlar, ortaya yayılırsa,
Tarihte kavimlerin helaki böyle oldu,
Bela geliyorum der, fıtrattan sapılırsa,
Fıtrata ihanetle, bela müstehak oldu.,

Kuşlar bile dayanmadı, gökyüzünden kaçmakta,
Gökyüzünden bombalar, dolu gibi yağmakta,
Vicdanlarda onulmaz, derin izler açmakta,

Bunun adı katliam, belki daha da vahim,
Zalimlere bedduam, sen kadirsin Allahım.

Yüzüne bakınca ben beni gördüm
Sende beni gördüm bilki sevindim
Ayırmasın kimse sendeki beni
Yüzündeki bene inan bayıldım

Beni ben eden söyle ben miyim?