Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnanmakta birileri, evrim denen safsataya,
Aslında inançsızlığı, koymuşlar bunlar kafaya,
Ölseniz de kabul etmem, maymunu atam olarak,
İnsan olarak gelmişim, iyi bilin ki dünyaya,

DEMİRCİ

Ah demirci,
Yeter vurdun,Ne istiyorsun demirden,
İhanet içerisinde örsle balyoz,
Almışlar arasına ha bire dövmekteler,

Beni terkedip giderken üzülmedin mi?
Boynumun büküldüğünü, hiç görmedin mi?
Neyim varsa verdim sana, düşünmedin mi?

Şimdi tek başıma yalnız, derbederim ben,
İyi bil ki öleceğim, ben kederimden,

İnsani de senin kulun,
Biliyor doğrudur yolun,
Her şey eksiksiz mükemmel,
Dedin ki arayın bulun.

Yürüyorum gündüz gece,

Ne dikili ağacım var, ne de taş üstünde taşım,
Ne anam var ne de babam, ne bacım nede kardaşım,
Bir gün ben de döneceğim, o doğduğum topraklara,
Dönecek ben değilim ki, dönecek olan naaşım,

Senden ayrı kaldım diye, gözyaşlarım sele döndü,
Yüreğimi saldım diye, ah çekişim yele döndü,
Ummanlara daldım diye, beni seven ele döndü,

Ele döndü ele döndü, beni seven ele döndü,
Ben de olan ben süründü, tutuşmuştum o da söndü.

Erdemin çizgisi bu,
Nefis önünde tabu,
Ham gelmiş ham gidiyor,
Bihaber olan zobu

Yoktur zamanın freni, durmak nedir bilmiyor,
Öyle çok seviyorum ki, zaman bana yetmiyor,
Sensiz geçen her anımda, kalbim bile atmıyor,

Öleceğim sensizlikten, ne yapayım de bana,
Yüreğim sende kalmalı, al onu yaşatsana,

Zanneder hiç ölmeyecek

Hiç kabire girmeyecek

Dünyayı terk etmeyecek

Zarok bum,
Her tışt hat lı ser serımın,
Giryam, giryam,
Veka awa fıratı harsımı dırıjıya,
Çıma jıvera nayı dengımın,
Dıkirım, dıkirim,