Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Erdemin çizgisi bu,
Nefis önünde tabu,
Ham gelmiş ham gidiyor,
Bihaber olan zobu

Zarok bum,
Her tışt hat lı ser serımın,
Giryam, giryam,
Veka awa fıratı harsımı dırıjıya,
Çıma jıvera nayı dengımın,
Dıkirım, dıkirim,

Akılla donatılmış,
Her bir şey anlatılmış,
Her yaptığı tartılmış,
Hiç bir şey zayi olmaz,
İnsan olan ah almaz.

Vez dıkirım yemman yemman,...........................Haykırırım imdat imdat,
Ew çı halı xırab zeman,.......................................Bu nasıl durumdur, zaman kötü,
Destı zalım mayı derman,...................................Derman zalimin elinde,

Bawo yemman, yemman yemman,...................İmdat baba imdat imdat
Dayı yemman, yemman yemman.,...................İmdat anne imdat imdat,

YAKIN
Elif lam mim zalikel kitabü la reybe fiyhi hüdenlil müttekin,
Yolunu kaybetmişe yolsuzlara sunulan sıratı müstekim.
Düşünebilenler düşünmezlerse sonuçta akıl kalacak akim.
Kalibresiz düşüncenin akibeti şeytanın fikrine olacak yakın.........İNSANİ

Cinsi sapık insanlar, ortaya yayılırsa,
Tarihte kavimlerin helaki böyle oldu,
Bela geliyorum der, fıtrattan sapılırsa,
Fıtrata ihanetle, bela müstehak oldu.,

Kuşlar bile dayanmadı, gökyüzünden kaçmakta,
Gökyüzünden bombalar, dolu gibi yağmakta,
Vicdanlarda onulmaz, derin izler açmakta,

Bunun adı katliam, belki daha da vahim,
Zalimlere bedduam, sen kadirsin Allahım.

Yüzüne bakınca ben beni gördüm
Sende beni gördüm bilki sevindim
Ayırmasın kimse sendeki beni
Yüzündeki bene inan bayıldım

Beni ben eden söyle ben miyim?

BEN ÇAREYİM
Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste,
Duyduğum hep aynı şarkı, yapılanlar aynı beste,
Tabiat bile kararsız,sanki beni tutmuş teste,

Dinliyorum yüreğimi, karar vermek üzereyim,

Nefis meyillidir, her an hataya,
Hata yaptığında, yatar sotaya,
Bir de meşruiyet, aramaktadır,
Konjöktör diyerek, başlar batmaya.