Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsanlar İslam fıtratı üzerine doğarlar,
Yağmurlar ayrım yapmadan yeryüzüne yağarlar,
İnsanlar ne kadar dejenere olursa olsun,
Fıtratlarından az veya çok kalıntı taşırlar.

Geç kalmadan empati yap,
Roller terse dönebilir,
Vicdanen duymadan azap,
Yarın çok geç olabilir.

Empati insanlık yolu,

Milyonlarca insan, ne yazık ki aç,
Zulüm kan geziyor, sömürmek amaç,
İnsan suretinde, manaya muhtaç,
İlahi adalet, herkese ilaç.

Yürüyorum gündüz gece,
Adın yüreğimde hece,
Yaptıklarımız yanında,
Hepsi derece derece.

İnsani de senin kulun,

Akıldır insaları, gerçekten insan yapan,
Ya Allaha inanır, ya da şeytana tapan,
Vahyi rehber edendir, aklına sahip çıkan,
Nefsine ram olandır, müstakim yoldan sapan,

Diyarbakır, Diyarbakır,
Yağmur yağar şakır şakır,
Ellerimizi açmışız,
Diyoruz ki Allah şükür,

Bu dünyada garip kaldım,sığınmışım gecelere
Yaşarken çok dersler aldım,yalvarmıştım nicelere
Hafızamı yitirmişim,bel bağladım hecelere

Gecelerdir sığınağım,hem yetimim hem kimsesiz
Yaştan kurumaz yanağım,ağlarım ben sessiz sessiz

Gece gündüz, hep yürüdün,
Gahi uçtun, gah süründün,
Gönül gözüyle göründün,
Güle güle Veysel baba,

Ev çend sal buye, derketımê gurbetı,
Bir kırıme daxwazıyamın welatı,
Derketınamın bona nanu xebatı,

Welat welat ax welat, tu diyamıni,
Welat welat ax welat, tu bavêmıni,

Heryer bembeyaz,
Hem kar hem ayaz,
Bize küstün mü,
Söyle sen ey yaz.

Hani baharın,