Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Adamlık göreceli olmaz,
Asla fıtrattan ayrılmaz,
Yaratanın maksadını,
Adam olmayan anlamaz.

Derman ararım derdime,
Söylerim kendi kendime,
Ben yalnızca efendime,
Af et diye yalvarırım,

AĞAÇ KÖKSÜZ OLMAZ

Dünü sokağa atan, yarını da atmıştır,
Bu gün için bilmeden, yarını da satmıştır.
Kendi cehaletine, cehaletler katmıştır,
Yarına ulaşmadan, bataklığa batmıştır.

Bu toprağın zerresinin, karşılığı bulunmaz,
Onun için ölmedikçe ona sahip olunmaz,
İşgal altındaysa vatan, cuma bile kılınmaz,
Geliniz hep beraberce, hakkı üstün kılalım,
Her kim hakkı gasp etmişse, ondan zorla alalım

Nuh aleyhisselamın oğlu Yafes’den gelen
Peygamber veya nebi diye dillendirilen

Bazı kaynaklar onu İskender diye sandı
Nuşirevan-ı Adil diye bazısı andı

Aşka inanan
Sevdikçe yanan
Öylece kanan
Bir garibim ben

Sordum bir güle

Yeryüzünün şımarık, / Züppe eli kanlısı,
Suç defteri kabarık, / Küresel suç zanlısı,


Ağa'nın oğlu diye, / Kimse ses çıkarmıyor,
Kimseyi almaz tiye, / Yalvarıp yakarmıyor,

Yakışmaz mı insana,Bir tebessüm gül gibi

Gül gibi kokmak için,Temizlemeli kalbi

Yaradandan ötürü,Her varlığı kabul et

Sakın ola nefise, olma sorular soran,
Hakkı ve hakikati, kendine göre yoran,
Şeytan nefis dost ise, günaha girme dayan,
İhtilaf etmeliler, savaşmalılar her an,

A şıkı Aşk,
Ş şıkı Aşk,
K şıkı AŞK,b'aşk'a şık yok.