Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Nuh aleyhisselamın oğlu Yafes’den gelen
Peygamber veya nebi diye dillendirilen

Bazı kaynaklar onu İskender diye sandı
Nuşirevan-ı Adil diye bazısı andı

Zalimler suçlu insanlar,
Her kim olursa olsunlar,
Nefsini tanrı edinir,
Zulmü ayakta tutanlar.

Onlar insanlık düşmanı,

Zamanın ölümü kıyamet,
Secde rukü ve kıyam et,
An bile ondan korkmakta,
Ne muhteşem bir azamet.

Senin gibi bir gençtim,
Dünya döndü durmadan,
Kendime roller biçtim,
Aczime aldırmadan.

Merkeze oturmuşum,

Ölümle ayrılığı kıyaslamayın
Ölüm ayrılığı bin bir aratır
Aşığı aşkıyla ayıplamayın
Ölüm dünyasını öyle karartır

Kalbi atıyorsa hangi köşede

Aşka inanan
Sevdikçe yanan
Öylece kanan
Bir garibim ben

Sordum bir güle

Yeryüzünün şımarık, / Züppe eli kanlısı,
Suç defteri kabarık, / Küresel suç zanlısı,


Ağa'nın oğlu diye, / Kimse ses çıkarmıyor,
Kimseyi almaz tiye, / Yalvarıp yakarmıyor,

Yakışmaz mı insana,Bir tebessüm gül gibi

Gül gibi kokmak için,Temizlemeli kalbi

Yaradandan ötürü,Her varlığı kabul et

A şıkı Aşk,
Ş şıkı Aşk,
K şıkı AŞK,b'aşk'a şık yok.

Sakın ola nefise, olma sorular soran,
Hakkı ve hakikati, kendine göre yoran,
Şeytan nefis dost ise, günaha girme dayan,
İhtilaf etmeliler, savaşmalılar her an,