Aşk,
bir düşüncenin kalbe düşmesiyle başlar—
akıl sorar: Neden?
kalp cevap vermez,
sadece atar.
Bir garip aşk
Benim sana duyduğum
Sensiz olmuyor olmaz
Bilmem sen nasıl buluyorsun
Huzur var mı mesela
Hani senin bana verdiğinden
Düşündüm durdum kendi kendime
Bir ayna yoktu ama ben yine kendime baktım
Herkes den önce ölmeliyim dedim
Ben herkes den herşey den önce
Çünkü sol yanım çok zayıf
Kaldıramam kendimden başka hiç bir acıyı
Bir gül görmüşlüğüm var
işkence gördüğüm saatlerden uzak
bir gül ki ben hayat derim yaşamak derim
bende yaşadım yani bir zamanlar
bende sevdim sevdalandım yaralandım
zaten öyle olmasaydı şimdi burda olmazdım
İnsan doğar ama insanlık seçilir,
Kalp neyle dolarsa, dil onu biçer.
Güzel söz söyle ki güzellik bulaşsın,
Kırarsan bir kalbi, dostluk uzaklaşsın.
Az konuş, çok dinle, özünü ara,
Aşk, iki bedende yankılanan
tek bir varoluş cümlesidir.
Ne başlar, ne biter —
sadece biçim değiştirir.
Bir bakışta evreni görürsün,
Her sabah uyanmak seninle,
Güneşin doğuşu gibi içimde.
Ellerin elimde, bakışların gözümde,
Mutluluğun resmi, seninle her anım.
Sözcükler fısıldarız rüzgara,
Hadi bir nefes ver kuruyan kalbime
Vakit vedalaşma vakti değil anla
Bak daha gün bitmemiş hala umut var
Hadi ellerini uzat yüreğini ver bana
Yarım kalmasın bu şiir
Ben şairsem eğer şiirim sensin aşkla
Aşk,
bazen göğe bırakılmış bir soru işaretidir;
cevabı ise iki insanın
birbirine baktığı anda oluşur.
Seninle anladım:
Ey güzeller güzeli
Bir sevda bitimi
Gözlerinin kıyısında durmuşum
Sardunyalar uzaktan birşey anlatıyor
Bu gece bir başka olacak
Sen olan herşeyle sevişeceğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!