Kâlû Belâ’nın bir adım gölgesinde,
zamanın henüz kendine bir başlangıç bulamadığı
o adsız eşiğin kıyısında,
imkânsızın mümkün oluşuna,
yokluğun varlığa doğru ilk kez başını kaldırışına şahitlik ettim.
Ne dün vardı orada ne yarın.
ne bir başlangıcın haberi ne de sonun gölgesi… Varlık, henüz kendi adını bilmeyen bir sır gibi bekliyordu.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta