Seninle bu dünyanın halini konuşurken stres içinde olurduk.
Ülkenin her tarafından peyda olan yangınlara sinirlenirken bulurduk kendimizi
Yeni yetişen 20 li yaşlarda gençlerin neleri yapmadıklarını,
Eğitilmemiş, kendini eğitmekten aciz kulların ne hale geldiklerini konuşmaktan yorgun argın düşerdik şimdi.
Çayın çorbanın tadının değiştiğini, eskiden ne güzel demlerdin pencerelerine naylon geçirdiğimiz evde. Şimdi olsaydın bu yaz sıcağında köydeki evimizin balkonunda üstelikte sobada demini almış yemeğin yanında içerdik çayımızı değil mi?
Onlarca belki sevdiğim oldu, platonik veya ellerini tuttuğum kızlar da oldu. Hiçbirisinin yokluğunu hissetmiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta