Dilin "evet" dediğinde ben gece kalbini gündüz duymuşum
Benim kalbimle dilim bir ağızdan "evet" dediğindeyse meğer
Güneşten kamaşmış gözlerimle ömrümü ay ışığından vurmuşum...
S.Güler-12.9.2019
Aslında eski Bursa gibiyim ben, ağaçlarda hep yeşilim
Ama İstanbul kadarda yedi tepesinde, yedi eserliyim
Aslında İzmir kadar sıcak ruhum, deniz kadar maviyim
Ama Erzurum kadarda soğuğum, baharda buz keserim…
S.Güler-12.6.2014
Her sabah yoka uyanmak
Hiçlere adım atma telaşesi bu
Her akşam kapalı kapı eşiği
Güne sünger çekme yorgunluğu
Her gece gözlere mil çekmek
Benimki efece ölüme yatma uykusu...
Diyorsun ya bazen
"benim yerime de sev"
Bence herkes kendi yerine sevsin
Hem iki kişilik hasret ağır gelir bu kalbe
Gönlüm bırak herkes kendi yerine özlesin...
Arama hiç, gözlerin bende kalmış dün gece
Saatte sanırım gece yarısını bilmem kaç geçe
Merak etme ama, uyuttum ben bir kaç düşlük
Kahvaltı da yaptık, dünü bugün, beni sen geçe...
S.Güler-17.3.2017
Bir ruhu deniz sevdasıydı ruhumun
Şimdi deniz dalgasız, martısız, yosunsuz ve iyot kokusuz
Deniz şimdi ben kadar mutsuz.
Bir ruhu gece sevdasıydı ruhumun
Şimdi geceler ıssız, yıldızsız, bulutsuz ve ay ışığı nursuz
Ben kimim, aslında hangi halim gerçek benim
Say ki sen kadar hayat, sen kadar maneviyattan bir kulum
Ben nereliyim, hangi mekândır gerçek yerim
Bedenim doğduğum yerde çakılı da, yurtsuzdur şu ruhum
Ben kime sevdayım, hangi sinede atar kalbim
Farz et aşka kırık kanadım, sen kadar ilâhi aşka uçuyorum…
Bazen koparmıyorum takvim yapraklarını, unutuyorum
Onlar kendiliğinden kopup yere düşüyorlar, sebebi malûm
Benim günün tarihine vuran kantar bozan ağır yorgunluğum
İyi ki de öyleler, yoksa ben kopup düşeceğim tarihe, biliyorum...
S.Güler-3.7.2019
Ben küçücük bir adamdım sen küçücük bir sevgili
Sen bana gıcık olmuştun, hatırlıyorum, ben sana deli
Ben seni düşlerimde yaşatmıştım yarısı siyah beyaz yarısı renkli
Sen beni kabuslarda yaralı bırakıp gitmiştin yarı ölüydüm yarı diri
Sen kabuslarda söküp almıştın canımı giderken, tam şimdi olduğu gibi...
Tüm hayata dair olanlar yerini ve zamanını biliyor da
Bir şu hüzünler terk etmeyi öğrenemedi yerini neşeye
Bir de sensizliğin inat, kaç vakittir bırakamadı yerini sana.
Ben öğrendim yâr sen de öğren
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!