Hayatı duymuyorum çokça seste artık
Belki yokluğundan belki hakikat sağırlık
İnsanlar konuşuyor, bazen yüzüme bakarak
Bazen de hissediyorum arkamdan, ama günahlık
Çünkü ya bir kulağım hep çınlıyor ya biri hep kızarık
Konuşuyorlar da gözlerimin dili gibi, sesleri körce kısık
Bırak işte ilişme
Gözlerin gözlerime aksın
Ömrün bitti bitecek ömrüme
Sesin kulaklarımda yankılansın
Kalp atışların kalbimin derinlerinde
Bırak ben ben kalayım, sen sen kalsın
ilk adı kadınım, gözleri ahum
genzime kaçan ilk leblebi tozum
nefes verdiğim ilk sabun balonum
kuşsuz ilk sapanım, lastiği kanlı serum
inadına inadına kuyruksuz ilk uçurtmam
ilk kasketim, ilk askılı cakalı pantolonum
Bugün iki bin on sekizin ilk günü
Zaman denen o dikenli gül ağacının
Rengi, kokusu belirsiz ilk tomurcuk gülü
Bu dizeler, bu yılın, içimin ilk harf döngüsü
Şiirdir deyipte okunan beni yazmışlıklarımın
Olan oldu, kalanlar kaldı geçmişte
Ne yapalım, demek ki yazgımız böyle
Kış kokulu gamlarım çok oldu ömrümde
Geçmişime bakıp pek gülemiyorum amma
Tanrım son bir ihsan hakkım hayatın eziyetine
Bari ilkbahar gibi gülümseyerek ölmeyi nasip eyle...
sustum artık, belki hiç konuşmayacağım
ilk bakışım suskun gözlerine
ilk susma artık demen diline
ilk dokunuşum güşta tenine
ilk yağmur damlan ilk harfime
can gibi düşene kadarda yazmayacağım…
Bu sabah güneş farklı
Güneş bu sabah günebakan
Karasız, ortasına geceyi almadan
Toprak daha bir toprak kokusunda
Çimenler olmadığı kadar can erik yeşil
Çiçekler daha bir canlı, renkleri cavidan
Gün yine pazartesi ama sanki eskide bir gün gibi
Caddede yine insanlar ama sanki adımları ölgün gibi
Şair kimdir bu sabah ama sanki o ben değilim gibi
Kalem yine isyankâr ama sanki mürekkebi silik gibi
Aşk yine uçmaya niyetli ama sanki kanadı kırık gibi
Çayım yine deminde ama sanki kahveye yenik gibi
Hani gülsen diyorum
Her sabah ilk günaydınını duysam.
Hani gülsen diyorum
Her bir dişinde ayrı güneşe uyansam...
S.Güler-12.7.2014
Hiç üsteleme, lan bak inadına gitmeyeceğim
Ne sana ne bana ne bu sevdaya ihanet var bende
Sende ben bitsem de ben seni bende bitirmeyeceğim
Ne izmaritler ezdim, kül tarlasında ne boyunlar eğdirdim
Bak, toplarım dumanlarını ne ölümler sererim gökyüzüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!