Aşk bazen kırmızının koyusu
Senden sebep, güllerin gibi tıpkı
İçime sapladığın şimdi gül kurusu
Özlem bazen koyu kahve tonu
Senden sebep, adımların gibi tıpkı
Peki, madem öyle istiyorsun öyle olsun
Bil ki sen sonu olmayansın, haberin olsun
Belki çok sular akacak başka aşkların altından
Ama sen hadi de, "hadi geldim ben zaman dursun"
Ne zaman isterse bakışlarının emri, hatta lâl sussun
Emri başım üstüne, yeter ki bak, gözlerin yine şiir olsun...
Basireti bağlanmış güneşlere uyandık bu sabah yine
Ve karanlık kasvetli, kudretli hükümrandır
Bozulmaz kara büyü gibi geceden kalma gökyüzünde...
21.2.2018
Gül kokusunu herkes bilir
Karanfil kokusunun keskinliğini
Sümbül kokusu masumiyetin dili
Hanımelileri bahçe kapısının azizesi
Sen içimde açan kır çiçeklerini kokla
Ama dersen çiçek değil başka kokmalısın
En büyük zafer kendini savaşlardan silebilmektir
En güzel aşk kalp cephende beyaz bayrak açabilmektir
Ve en yaşanası hayat ömründe tek başkomutan olabilmektir...
23.10.2017
Senin gözlerin kubbemize gökyüzüdür, abdestimize mavi umman
Düşman dedikleri cılız rüzgârdır, senin bakışlarınsa fırtınalar, boranlar kıran
Saçların sancağımın sarı sırmasıdır, ay yıldızı kanımın en son damlasına yansıyan
Dalgalanması rüzgâr değil nefes, bir ulusun hep bir ağızdan İstiklâl Marşımı okumasından
Bu bayrak gönderden inmez, bu Ulusun asla susmaz, dünya âlem parçalansa da bölünmez bu vatan
Komutanlar ölümsüzdür, Gazi Komutan hâlâ nöbettesin, her Türk hür doğumdan hür ölüme rütbesiz askerindir
Eyy aşk, özlemeyi bile özlüyor insan
Ne güzel olurdu be şimdi kapıyı çalsan
Açsam kapıyı pürtelaş,
Bir eşiğe bir şaşkınlığıma baksan
Süzülsen içeri göz süzüp, yine başköşeye kurulsan...
Sondu bu sabahki, bitti artık
En son güneşimi de kullandım
Tükendi, bunu da batırma, yazık
Bil, sırtımı bir dönersem doğuya eğer
Sonrası batabildiğince gece, kör karanlık...
Karanlığı yokluğundur gözlerimde batan güneşin...
S.Güler-25.7.2018
Eski bir zamandı, o vakitler ilk ömrümün son kışını yaşıyorum
Doktorum sıkı sıkı tembihledi "Aman haa dikkat et! Çok zor biliyorum"
Oğlum henüz bir yaşındaydı, gözümün önünde oynuyor, ben dokunamıyorum
Her an dua ederdim; Hep böyle devam edecekse al canımı Allah'ım, dayanamıyorum
Dokunsam belki yeniden hayat olacaktı bana ama ben uzaktan her gülüşünde ölüyorum
Sonra ikinci ömrümü bahşetti Tanrı, O adam oldu bense babalıktan emekliliğime yaşlanıyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!