Dost dost olup güzelini anmalı
Umarım ki sende beni anarsın
Dıştan belli olmaz içten yanmalı
Yarama el sürme sende kanarsın.
Güzel insân! sen olma ha!avlanan
Sonsuzluğa sığmayan sensizliği
Tavâf ediyorken benlik mâbedim
Issızlığı günceller sessizliğim
Karanlığın ketûm sarkâcı derdim
Arşa çarpan kalbi avutmaktayım,
Asfaltlanmış yolda sek sek yürünür,
Ayakları tutmaz yerde sürünür.
Ufuklara bakan semâyı görür
Çıkmaz sokakların sonu görünür..
Hayatın çilesi yükü başında
Makâma mevkîye gönlümüz kaymış
Sanırsın her şeyin gider yolunda
Pusulamız şaşmış gözümüz kaymış
Yolumuzu kaybetmişiz sonunda.
Örf âdet tükenmiş bayda bayanda
Aklı fukarâ dili ukalâ
İnsan sanmıştım seni budala
Kesik atarsın bindiğin dala
Ne bellersen belle son uyarım.
Kalpte îman yok dilde zikir yok
İnsan oğlu han içinde
Hayat yaşar can içinde
Yüreğinde kan içinde
Yaran varsa ,derman vardır.
Bakma öyle aval aval
Yüce dağlar başın boran kar'mıdır?
Yolumu gözleyip duran yar'mıdır?
Kurtboğaz köyünden Efiloğlu'nu
Nasıl,nice diye soran var'mıdır?
Yüzünkoyu düştüm kalktım binkere
Bir gece ansızın gelirim diyor
Haber salmış bu gün bana Ezrâil
Ameli güzele şirinim diyor
Canıma göz koymuş durur Ezrâil
Bir mühletim varmış ömür kadarmış,
Yılda bir ay gelip gider
Nice dersler verip gider
Müslümânı görüp gider
Sor bakalım ne hâl'deler.
İmtihân bu anlasana
Şiir olsam yüreklerden dökülsem
Nağme olsam ciğerlerden sökülsem
Türkü olsam dudaklardan dökülsem
Gelip sazın tellerine sar beni.
Yüreğinde hangi derdi taşıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!