Seyyah Şiiri - Ali Esmeray Hoyrat

Giydim de urba mı, düştüm yollara
Kimi derviş, dedi, kimisi molla.
Gördüm ki ar, şeref düşmüş pazara
Kimi yokluk dedi, kimisi para.

Rastladım yolda bir güzel goncaya,
Kokladım rehasın, çektim sineye.
Gören telaş etti, düştü bocaya
Kimi sevap dedi, kimisi günah.

Yürüdüğüm mecra aktı makama,
Hu deyi selamı verdim erkâna.
Huşu ile girdim, durdum semaha
Kimi pirim dedi, kimisi seyyah.

Canı nakış ettim dosttan canlara,
Aş'ı bölüş ettim kurda kuşlara.
Beni uzak ettim nâhak kullara
Kimi garip dedi, kimisi abdal.

Vardım, kıldan ince köprüymüş Sırat.
Kurtarmaz hiç seni ne mal ne kırat.
Geçmenin tek yolu, inayet ilk şart
Kimi umut dedi, kimisi ya Hak.

Menzilime vardım, bir derin çukur.
Tahtalar Hoyrat'ın üstüne konur.
Tüm yolların sonu buraya varır
Kimi fani dedi, kimisi mevta.

Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim