Sevmek Yok Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Gönlümün kapılarına ağır kilitler vurdum bugün.
Aşk dedikleri o tatlı zehri bir daha içmek yok artık.
Yıllarca sürdüğüm o sevdalı izin son durağındayım.
Hiçbir güzel tebessüm kandıramaz yorgun ruhumu.

İnancımı kökünden söküp alan, o son darben oldu.
Göğsümde taşıdığım o yumuşak doku taşlaştı.
Hangi tatlı dille gelsen de nafız olamazsın içeriye.
Gözpınarlarımı kuruttum, bir damla akmayacak artık
Kendi ellerimle defnettim içimdeki şefkatli insanı.

Gözlerin üzerime doğsa da farksızdır gecenin siyahından
Adını anarken titreyen bu sessiz dudaklar buz tuttu.
Aşka adanacak bir günüm, bir nefesim kalmadı.
Bütün duygusal serüvenleri imha ettim zihnimin kuytularında
Beni uçurumlara mahkum eden senin o vefasızlığın.

Artık tek yoldaşım, benim mağrur sarsılmazlığım
Kasırga esse de kıpırdatamaz içimdeki bu çelik iradeyi.
Hiçbir sevdanın sıcaklığı ısıtamaz donmuş toprağımı.
Başka yüreklere yelken açmak benim imkânsız bir hayalim.
Aşk masallarının hepsini ateşe verip küllerini savurdum.

Şimdi yeminimle baş başa yürüyorum kalan ömrümde.
"Bir daha sevmek yok" kimseye verecek tebessümüm kalmadı.
Bütün kapıları kapattım, aşılmaz barikatlar ördüm duygularıma.
Kendi kabuğunda mutlu, yorgun bir dervişim ben.