Adam Olmak Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Kelimelerin paslı bıçakları parçalıyor benim hüzünlü yüreğimi.
Dökülen yeminler fırtınanın yuttuğu çürük yapraklar gibidir.
Gerçek onur karanlık yağmurlara direnen yaralı bedenlerdedir.
Adam olmak laf değil, ateşe tereddütsüz yürümektir.

Ucuz kahramanlık destanları yazılıyor yırtık kağıt parçalarına.
Dağları sırtında taşıyanların suskunluğu sağır ediyor gökyüzünü.
Göğüs kafesimde çırpınan isyan kuşları kanat kırıyor.
Adam olmak laf değil, uçurumlara köprü kurmaktır.

Aynalara yansıyan gölgeler gizliyor yüzünüzdeki derin korkuyu.
Rüzgarın fısıldadığı masallarla uyutulan çocuk değilim artık.
Kan damlayan şafaklarda büyüttüm içimdeki bu sitemi.
Adam olmak laf değil, zehri gülümseyerek yutmaktır.

Pazar yerlerinde satılığa çıkarılmış sahte gülücükler görüyorum.
Ruhunu demir paralara bozduranların çığlıkları kirletiyor sessizliği.
Ben kabuk bağlamayan yaralarımı deniz tuzuyla yıkadım.
Adam olmak laf değil, hançere göğüs germektir.

Şimdi kırık dökük gemilerle açılıyorum meçhul fırtınalara.
Limanlarda el sallayan kalabalıkların alkışlarına ihtiyacım yok.
Yüreğimdeki volkanlar patlıyor ihanetin o soğuk zindanlarında.
Adam olmak laf değil, cehennemi avuçta tutmaktır.